χρειάζεται επαγρύπνηση από όλους μας! υπάρχει κίνδυνος να γεμίσουμε μπάζα!

σχόλιο ΦΧ : Πριν λίγες εβδομάδες, στις 27-8-08, από το blog είχε καταγγελθεί η απόρριψη ασφαλτικού υλικού στον δρόμο από Σπαταντζίκι προς Αγ. Παρασκευή......
Με το ρεπορτάζ των ΝΕΩΝ "αποκαλύπτεται" οτι υπάρχει γενικότερο πρόβλημα αυτή την περίοδο....χαρακτηριστικά αναφέρεται μάλιστα στο τι γίνεται και δίπλα μας, στην Σταμάτα!... Ισως να έχουμε αντίστοιχα προβλήματα και σε άλλες περιοχές του Αγ. Στεφάνου ; ...
Τα μάτια μας, συμπολίτες, ανοικτά...
Kαι οι αρμόδιοι φορείς ας επαγρυπνούν!
...αόρατοι είναι τελοσπάντων αυτοί οι παραβάτες η τόσο πιό έξυπνοι από όλους μας και πιάνουν τους υπεύθυνους θεσμούς-μηχανισμούς ελέγχου, ΤΌΣΑ ΧΡΌΝΙΑ στον ύπνο;
Ας μην γελιόμαστε..(το πρόβλημα και) ο κίνδυνος είναι "διαχρονικός"....αυτή την περίοδο απλά η συγκυρία τον κάνει εντονότερο...

Τα μπάζα πνίγουν την Αθήνα
Φορτηγά αδειάζουν κάθε μέρα παράνομα 100.000 τόνους σε ρέματα και δασικές εκτάσεις
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Προκόπης Γιόγιακας prok@dolnet.gr
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΑ ΝΕΑ : Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2008

Εκατό χιλιάδες τόνοι μπάζων πνίγουν καθημερινά την Αττική.

Σε όλο το Λεκανοπέδιο υπάρχει μόνο ένα ανενεργό λατομείο στο Κορωπί- το «Ζωίτσα»- όπου δέχεται νόμιμα τα μπάζα με συνέπεια να μην υπάρχει ρέμα, καμένη δασική έκταση και εγκαταλελειμμένο οικόπεδο που να μην είναι γεμάτο με μπάζα που μεταφέρονται με φορτηγά αυτοκίνητα των 20 τόνων. Όσο για την πολυδιαφημιζόμενη ανακύκλωση στα απόβλητα των εκσκαφών, απλώς δόθηκαν στη δημοσιότητα οι στόχοι για το 2010 χωρίς να έχει προχωρήσει τίποτα. «Κάθε μέρα σε Ανατολική, Δυτική και Βόρεια Αττική εκτελούνται από 4.000 έως 6.000 δρομολόγια φορτηγών αυτοκινήτων με μπάζα. Το λατομείο “Ζωίτσα” μπορεί να καλύψει από 800 έως 1.000 δρομολόγια. Τα υπόλοιπα φορτηγά αυτοκίνητα αδειάζουν σε οικόπεδα, ρέματα και δασικές εκτάσεις μετατρέποντας την Αττική σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο», λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Σωματείου Ιδιοκτητών Οδοποιητικών και Εκσκαπτικών Μηχανημάτων Αττικής κ. Θωμάς Πάνος. «Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο κι αν δεν δοθεί λύση θα ξεκινήσουμε από την ερχόμενη εβδομάδα κινητοποιήσεις, όπως είχε γίνει πριν από περίπου 10 μήνες». Γύρω από το αλαλούμ που επικρατεί, όπως λένε συνδικαλιστές του κλάδου, έχει στηθεί χορός παρανομιών με αποτέλεσμα κάποιοι να βγάζουν εκατομμύρια. Στο «Ζωίτσα» οι οδηγοί πληρώνουν από 10 έως 15 ευρώ για να ξεφορτώσουν και στα παράνομα από 15 έως 30 ευρώ.

«Ιδιόκτητες» χωματερές
Την ίδια ώρα βάζουν... πλώρη για νομιμοποίηση δασικών εκτάσεων. Πώς; «Καταλαμβάνοντας χώρους και στήνοντας τη δική τους χωματερή, την οποία ορισμένες φορές περιφράζουν- χωρίς να τους ενοχλεί κανείς- και αφήνουν όσους οδηγούς θέλουν, βεβαίως έναντι αμοιβής, να ξεφορτώνουν τα μπάζα», εξηγεί ο κ. Πάνος. «Σε αυτούς τους χώρους έχουν εγκαταστήσει σίτες όπου φιλτράρουν τα μπάζα, ξεχωρίζουν δηλαδή τις πέτρες από το χώμα. Στη συνέχεια σκορπούν το χώμα καλύπτοντας τον χώρο, φυτεύουν ελιές και ξεκινούν διαδικασία για νομιμοποίηση της έκτασης».

«ΤΑ ΝΕΑ» πραγματοποίησαν χθες αυτοψία, τόσο στο λατομείο «Ζωίτσα» όσο και σε «ιδιόκτητες» χωματερές που ξεφυτρώνουν κάτω από τα μάτια του δασαρχείου, μέσα σε καμένη δασική έκταση στη Σταμάτα.
Στην είσοδο της ιδιόκτητης χωματερής μέσα στο δάσος στη Σταμάτα, έχουν βάλει λουκέτο- από εκεί περνούν μόνον όσοι φορτηγατζήδες πληρώνουν. Μέσα υπάρχει ένα φορτηγό αυτοκίνητο και μια σίτα όπου γίνεται ο διαχωρισμός του χώματος από τις πέτρες. Τα πεύκα που υπήρχαν εκεί έχουν ξεριζωθεί.

«Τα ξεφορτώνουν όπου βρουν»

«ΤΑ ΕΚΑΝΑ κοπάνα στον δρόμο». Στη γλώσσα των οδηγών
φορτηγών αυτοκινήτων που μεταφέρουν μπάζα, σημαίνει ότι τα
ξεφόρτωσαν όπου βρήκαν. «Τα πράγματα είναι απλά. Το ένα λατομείο δεν επαρκεί για να καλύψει τα μπάζα της Αττικής. Γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχουν οδηγοί που ρίχνουν μπάζα παντού», λέει ο ιδιοκτήτης φορτηγού Δ.Χ. κ. Νίκος Αδάμ, που ξεφόρτωνε χθες στο λατομείο «Ζωίτσα». Σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ, η ποσότητα που παράγονται από οικοδομικές εργασίες- κατασκευές και κατεδαφίσεις- ανέρχεται σε περίπου 5 εκατ. τόνους κάθε χρόνο. Στόχος είναι την 1η Ιανουαρίου 2010 να αξιοποιείται κατ΄ ελάχιστο το 30% σε βάρος, από το οποίο να ανακυκλώνεται τουλάχιστον το 50%. Τον Μάιο του 2007 υπεγράφη από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργο Σουφλιά Προεδρικό Διάταγμα για την εναλλακτική διαχείριση των αποβλήτων εκσκαφών, κατασκευών και κατεδαφίσεων. Ωστόσο, όπως επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης, δρ.Περιβαλλοντολόγος κ. Φίλιππος Κυρκίτσος, τίποτα δεν έχει προχωρήσει με αποτέλεσμα να μην έχει μείνει ρέμα στην Αττική που να μην έχει μπαζωθεί! Όπως υποστηρίζει ο κ. Κυρκίτσος, «πίσω από την ανακύκλωση κρύβονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που δεν θέλουν αυτήν τη στιγμή να γίνει κάτι, ενώ εκτιμά ότι και το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν δείχνει ιδιαίτερο ζήλο».

Μήπως όλες αυτές τις σακούλες κάποτε θα τις φάμε;

Όσο εμείς κάνουμε τα ψώνια μας και παίρνουμε τη σακουλίτσα μας με το οικολογικό μήνυμα, η αγορά δίνει μάχη για την δημιουργία οικολογικών εντυπώσεων.

Το όλο θέμα πυροδοτήθηκε από τον Δήμαρχο Αθηνών κ. Κακλαμάνη, όταν ανήγγειλε την –κατά κάποιον τρόπο- κατάργηση της πλαστικής σακούλας. Αυτό ανάγκασε τους μεγάλους παίκτες του λιανικού εμπορίου να συμμορφωθούν με το «μήνυμα Κακλαμάνη» και ως εκ τούτου να υιοθετήσουν την πιο οικονομικά προσιτή λύση, την αυτοδιασπώμενη πλαστική σακούλα, ενώ πυροδότησε κόντρες και διαμάχες σχετικά με τον οικολογικό ισχυρισμό του υλικού. Στην αγορά έχουν εμφανιστεί 2 είδη «οικογολογικής» σακούλας: οι βιοδιασπώμενες σακούλες από άμυλο (πατάτα, καλαμπόκι, σιτηρά) και οι σακούλες από αυτοδιασπώμενο πολυαιθυλένιο (πλαστικό).

Η μια περίπτωση αφορά στις σακούλες εκείνες που παρασκευάζονται από βιοδιασπώμενα πολυμερή τα οποία προέρχονται από το άμυλο της πατάτας, του καλαμποκιού ή του σταριού. Οι σακούλες αυτές είναι 100% βιοδιασπώμενες και κομποστοποιήσιμες σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό πρότυπο ΕΝ 13432. Βιοδιασπούνται πλήρως, μόνον όταν έρθουν σε επαφή με μικροοργανισμούς και βακτήρια του εδάφους. Έτσι, μέσα σε 90 μέρες μετατρέπονται σε θρεπτικό λίπασμα, επιτρέποντας και στα περιεχόμενά τους να αποδομηθούν. Το ανακτημένο λίπασμα καταπολεμά την διάβρωση και προωθεί την καλή λειτουργία των γεωργικών χωμάτων. Επίσης σημαντικό είναι ότι λόγω της χρήσης πρώτων υλών γεωργικής προέλευσης, μειώνεται η έκλυση αερίων που συντελούν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η κύρια, όμως, χρήση αυτής της σακούλας είναι η περισυλλογή οργανικών υπολειμμάτων που προορίζονται για κομποστοποίηση. Δηλαδή: αφού πετάξουμε στην ανακύκλωση τα απορρίμματα που ανακυκλώνονται, τα υπόλοιπα οικιακά απορρίμματα είναι στην πλειοψηφία τους οργανικά (υπολείμματα τροφών). Αυτά τοποθετούνται σε αυτές τις σακούλες και πετιούνται σε ειδικό κάδο κομποστοποίησης. Οι κάδοι αυτοί συλλέγονται και καταλήγουν σε εργοστάσιο επεξεργασίας κομπόστ, όπου παράγεται πρώτης τάξεως βιολογικό λίπασμα. Κάτι που προς το παρόν δεν γίνεται στην Ελλάδα, αφού η χώρα μας έχει μείνει στην εποχή των ΧΥΤΑ.

Δεδομένου ότι οι σακούλες από άμυλο έχουν αισθητά μεγαλύτερο κόστος από τις κοινές πλαστικές σακούλες, εμφανίστηκε στην αγορά μια φθηνή λύση, αυτής της πλαστικής αυτοδιασπώμενης σακούλας. Αυτές οι σακούλες είναι κατεξοχήν πλαστικές και οφείλουν την αυτοδιάσπασή τους σε ένα πρόσθετο. Το πρόσθετο αυτό συνήθως εμπεριέχει βαρέα μέταλλα που βοηθούν στην διάσπαση του πλαστικού. Λόγω αυτού του πρόσθετου, οι σακούλες αυτοδιασπούνται πλήρως μέσα σε περίπου 70 ημέρες. Με μια σημαντική διαφορά: το πλαστικό, μη ορατό πια από το μάτι, απορροφάται από τον υδάτινο ορίζοντα και τα χώματα για να καταλήξει στην τροφική αλυσίδα. Μάλιστα, στις σακούλες αυτές μπορεί να αναγράφεται ότι «…αν κακώς αφεθεί στο περιβάλλον, έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής…, καθώς διασπάται και γίνεται τροφή για μικροοργανισμούς, όπως γίνεται με όλα τα φυσικά απόβλητα π.χ. ξύλα, φύλλα, κλαδιά». Ο σύνδεσμος european-bioplastics σε σχετικό δελτίο τύπου (Βερολίνο 06 Ιουνίου 2005), με τίτλο «οι σακούλες από αυτοδιασπώμενο πολυαιθυλένιο είναι απειλή για την υγεία και το περιβάλλον», αναφέρει ότι: «…το αποτέλεσμα του διασπασμένου πλαστικού μπορεί να συσσωρευθεί στη φύση και να ενσωματωθεί με τα ζώα και τα φυτά… κανένα από αυτά τα προϊόντα δεν έχει την πιστοποίηση κομποστοποίησης EN 13432». (Πηγή: http://www.european-bioplastics.org/media/files/docs/en-pub/050606_IBAW_PR_Degradable_PE.pdf)

Λόγω του ότι ο καθένας υπερασπίζεται το προϊόν του, θα βρείτε πολλές αντιρρήσεις και γνώμες που υπεραμύνονται των αυτοδιασπώμενων πλαστικών. Η έκταση του πρόβληματος του πλαστικού είναι ανησυχητική. Ο ωκεανογράφος Charles Moore, ανακάλυψε την «πλαστική σούπα». Η «πλαστική σούπα» είναι μια μάζα από πλαστικά σκουπίδια η οποία κινείται στον Eιρηνικό Ωκεανό και έχει το διπλάσιο μέγεθος της ηπείρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η «πλαστική σούπα» επιπλέει λίγο πιο κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, δεν φαίνεται από τους δορυφόρους και γίνεται ορατή μόνο από τα απόνερα των πλοίων. Ο καθηγητής David Karl, ωκεανογράφος στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, επισημαίνει ότι τα πλαστικά των τελευταίων 50 χρόνων είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά. Κάθε μικρό κομματάκι πλαστικού που παρασκευάστηκε μέσα στα τελευταία 50 χρόνια βρίσκεται εκεί όπου πετάχτηκε. Το πλαστικό, πιστεύεται ότι αποτελεί το 90% των σκουπιδιών που επιπλέουν στους ωκεανούς. Το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ενωμένων Εθνών εκτίμησε ότι το 2006 κάθε τετραγωνικό μίλι ωκεανού θα περιέχει 46.000 κομμάτια από πλαστικό που επιπλέει. Ο Dr Eriksen, καταλλήγει: «ότι υπάρχει στον ωκεανό, υπάρχει στα ζώα και καταλήγει στο πιάτο μας. Είναι τόσο απλό».

Επιστρέφοντας στο θέμα της σακούλας, επειδή όπως λέει και η διαφήμιση «αυτή η σακούλα είναι μέρος της ζωής μας», σκεφτείτε μόνο ότι κάθε φορά που θα τρώτε μια ντομάτα, αυτή θα έχει και κάποιο ποσοστό… σακούλας. Ας είμαστε επιφυλακτικοί όταν βλέπουμε εύκολες λύσεις σε δύσκολα προβλήματα. Η πάνινη τσάντα, άλλωστε, είναι και στύλ!

Ναταλία