Εισήγηση του Μανώλη Γιοματάρη στην ημερίδα «Η ΠΟΛΤΙΣΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΠΙΟΥ»

ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ

«Η ΠΟΛΤΙΣΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΠΙΟΥ»

3 ΜΑΙΟΥ 2011, «Τεχνόπολις» Δήμου Αθηναίων, Αίθουσα Κωστής Παλαμάς , Πειραιώς 100, Γκάζι

Εισήγηση του Μανώλη Γιοματάρη ,Αρχαιολόγου, Συντονιστή της Θεματικής Ομάδας Πολιτισμού των Οικολόγων Πράσινων

ΤΟΠΙΟ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

Στο κείμενο της Ευρωπαϊκής Σύμβαση για την προστασία του τοπίου αναφέρεται ότι «Τοπίο» σημαίνει μία περιοχή, όπως γίνεται αντιληπτή από ανθρώπους, του οποίου ο χαρακτήρας είναι το αποτέλεσμα της δράσης και αλληλεπίδρασης των φυσικών και/ ή ανθρώπινων παραγόντων.

Όμως ο τρόπος αντίληψης για το τοπίο εξαρτάται από τον τρόπο σκέψης και την κοσμοθεώρηση του υποκειμένου , το κοινωνικό περιβάλλον , την στάση ζωής , την πολιτισμική διαδρομή του τοπίου αλλά και του κοινωνικού ιστού που είναι ενταγμένο το υποκείμενο.

Η διαχρονική αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπου και φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί θεμελιώδη αρχή για την κατανόηση και ερμηνεία της έννοιας του τοπίου η οποία καθορίζεται έκτος από το «πραγματικό» δηλαδή την μορφή της γης από το «φαντασιακό» και το «πολιτισμικό». Έντονοι συμβολισμοί και εκφράσεις άυλων πολιτισμικών αξιών εκδηλώνονται μέσα από το τοπίο: η ατομική και συλλογική μνήμη, η ιδιαιτερότητα και ιστορικότητα του χώρου, η συνέχεια, και εν τέλει η πολιτισμική και ιδεολογική ταυτότητα του χώρου.

Κατά την διάρκεια της ιστορίας ορισμένοι τόποι αποκτούν κάποια χαρακτηριστικά που προσδίδουν ταυτότητα και υλοποίηση της μνήμης .

Πολλά βουνά της Ελλάδος είναι ταυτισμένα με ιστορίες και μνήμες από την τουρκοκρατία , από τους κλαρίτες της απελευθερωμένης Ελλάδας, από τους αντάρτες της κατοχής και τις ιστορίες εμφύλιας βίας της μετακατοχικικής περιόδου.

Πολλά τοπία σημαδεύτηκαν από ένα γεγονός: Ο Μαραθώνας, οι Θερμοπύλες, ενώ αλλά έχουν αποκτήσει μια μεταφυσική αντιληπτική διάσταση όπως οι Δελφοί.

Η προστασία του τοπίου και της ανθρωπογενούς κληρονομιάς στην Ελλάδα

Σύμφωνα με το πρώτο άρθρο του « Χάρτη της Βενετίας» η έννοια του ιστορικού μνημείου δεν καλύπτει μόνο το μεμονωμένο αρχιτεκτονικό έργο αλλά και την αστική ή αγροτική τοποθεσία που μαρτυρεί έναν ιδιαίτερο πολιτισμό, μια ενδεικτική εξέλιξη ή ένα ιστορικό γεγονός. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τις μεγάλες δημιουργίες αλλά και για τα ταπεινά έργα που με τον καιρό απέκτησαν πολιτισμική σημασία.

Η προστασία της ανθρωπογενούς κληρονομίας ξεκινά διεθνώς από τον χάρτη των Αθηνών (1931) και καταλήγει στην Ευρωπαϊκή σύμβαση για το τοπίο ( Φλωρεντία 2000) Στην χώρα μας ο νόμος « Περί Αρχαιοτήτων» του 1932 αντικαταστάθηκε το 2002 με τον το ν.3028 « Για την Προστασία των Αρχαιοτήτων και έν γένει της πολιτιστικής Κληρονομιάς » ενώ η Ευρωπαϊκή σύμβαση του τοπίου χρειάστηκε 10 χρόνια για να κυρωθεί και κυρώθηκε μόλις το 2010.

Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουν χαθεί οριστικά σε διάστημα λίγων δεκαετιών πολιτισμικά τοπία παγκόσμιας σημασίας στο βωμό της μεταπολεμικής ανάπτυξης

Η διαχείριση των μνημείων της ανθρωπογενούς κληρονομιάς, εκτός από κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις, συχνά γίνεται χωρίς να δίνεται η απαραίτητη βαρύτητα στο ευρύτερο περιβάλλον των μνημείων και να υποβαθμίζεται με αυτόν τον τρόπο ή και να μην λαμβάνεται υπόψη η έννοια του πολιτισμικού τοπίου.

Σε ότι αφορά τις αρχαιότητες ο νόμος επιβάλει συχνά την χρηματοδότηση από τον ανάδοχο του έργου των αρχαιολογικών ανασκαφών, μέτρο που εκτός από άδικο για τους μικροϊδιοκτήτες προκαλεί συχνά προβλήματα στην εύρυθμη εξέλιξη της επιστημονικής έρευνας και αναστολές ώστε να διατηρηθεί το εύρημα.

Κατά συνέπεια η διαδικασία της κατάχωσης ή της αποδόμησης των αρχαιοτήτων έχει γίνει η συνηθισμένη τακτική ενώ η απαλλοτρίωση χώρων που υπάρχουν σημαντικά ευρήματα είναι από δύσκολη έως ακατόρθωτη.

Θα μπορούσε κατά την προσωπική μου άποψη να θεσπιστεί ένα τέλος για την έκδοση οικοδομικών αδειών η άλλων έργων το οποίο θα αποτελούσε δεξαμενή χρηματοδότησης για ανασκαφές -μελέτες- απαλλοτριώσεις .

Τα αρχαιολογικά ευρήματα είναι τα φυσικά ίχνη της ανθρώπινης ιστορίας σε έναν τόπο και δεν μπορούν να αποσπαστούν από το ιστορικό πολιτισμικό τοπίο του οποίου μέρος αποτελούν και οι φυσικοί πόροι. Οι αρχαιολογικοί χώροι και ευρύτερα οι υπαίθριοι τόποι με αρχαιότητες πρέπει να διαμορφώνονται και να διαχειρίζονται ως ζωντανά κύτταρα του πολιτισμού και αλληλένδετα στοιχεία του τοπίου.

Στην χώρα μας τελευταία γίνονται προσπάθειες προς την παραπάνω κατεύθυνση.

Ενοποιημένα δίκτυα αρχαιολογικών μνημείων και ιστορικών τόπων, ίδρυση αρχαιολογικών πάρκων με οικολογικό χαρακτήρα. Βήματα σημαντικά, όμως χρειάζεται μεγαλύτερη τόλμη

Οι αρχαιολογικοί χώροι στις κακοσχεδιασμένες πόλεις μας αποτελούν μικρές οάσεις πράσινου στις οποίες συχνά αναπτύσσεται και τοπική βιοποικιλότητα.

Στην Αθήνα οι πιο σημαντικοί ελεύθεροι χώροι, είναι οι αρχαιολογικοί χώροι και οι αρχαιολογικοί περίπατοι.

Τα παλαιότερα ευρήματα αλλά και τα πολλά που προέκυψαν από ανασκαφές των τελευταίων χρόνων αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα «αναξιοποίητα» κεφάλαια της χώρας. Για παράδειγμα περιοχές στην Αθήνα με αρχαιότητες παγκόσμιας σημασίας όπως ο Κεραμεικός το Μεταξουργείο, το Μετς, η Ακαδημίας Πλάτωνος, η οδός Πειραιώς, η Ιερά οδός, θεωρούνται σχεδόν όλες, από τις πιο υποβαθμισμένες του Λεκανοπεδίου. Θλιβερό και ταυτόχρονα απίστευτο σε μια πόλη που λόγω συμβολισμών οι αρχαιότητες έπρεπε να αποτελούν απόλυτη προτεραιότητα.

Αναπλάσεις πυκνοκατοικημένων περιοχών

Οι εκτεταμένες αναπλάσεις των υποβαθμισμένων πυκνοκατοικημένων περιοχών των μεγάλων κέντρων είναι αναγκαίες για την διασφάλιση του πολιτισμικού τοπίου αφού η υποβάθμιση της ζωής στην πόλη πιέζει για δημιουργία κατοικίας στην περιφέρεια με συνέπεια να οικοδομούνται εκτάσεις που συχνά αποτελούν φυσικά και πολιτιστικά αποθέματα .

Επομένως για κάθε νέα κατασκευή πρέπει να εξαντλούνται όλες οι δυνατότητες που υπάρχουν για ανακατασκευή προϋπαρχόντων.

Αποτέλεσμα μια τέτοιας πρακτικής θα ήταν να δοθεί ώθηση στην αναπαλαίωση παραδοσιακών κτισμάτων, διαδικασία πολύ δύσκολη σήμερα στην χώρα μας λόγω ελλιπούς πλαισίου αφού τα εναπομείναντα νεοκλασικά η παραδοσιακά κτίρια, οι εναπομείναντες προσφυγικοί οικισμοί , βιομηχανικά κτίρια , αλλά και κτίρια «ταπεινής» κατασκευής, δεν είναι δυνατόν να διατηρηθούν και να αναπαλαιωθούν και συχνά κατεδαφίζονται.

Σε ιστορικές πόλεις της Ευρώπης, καταστραμμένες ολοσχερώς στο Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, όπως η Βαρσοβία και η Δρέσδη, έχουν εφαρμοστεί προγράμματα αποκατάστασης ιστορικών κτιρίων η και ολόκληρων κέντρων. Η Αθήνα δεν βομβαρδίστηκε γιατί ήταν ανοχύρωτη πόλη όμως μετά τον πόλεμο καταστράφηκαν όλα τα ιστορικά κέντρα και κατεδαφίστηκαν μαζικά τα νεοκλασικά και τα παραδοσιακά κτίρια. Να τονιστεί ότι το πρόγραμμα αποκατάστασης στην Δρέσδη είναι ακόμα σε εξέλιξη 70 σχεδόν χρόνια μετά το βομβαρδισμό της.

Ίσως λοιπόν έφτασε η στιγμή και στις Ελληνικές πόλεις να εφαρμοστούν αντίστοιχα προγράμματα τα οποία θα έδιναν ώθηση στην οικοδομική δραστηριότητα και πολλές νέες θέσεις εργασίας.

Περιοχές Ολοκληρωμένης Πολιτισμικής Προστασίας και Οικολογικής Διαχείρισης

Θα ανατρέξουμε σε ένα φαινόμενο που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 στην Γαλλία μέσα από το κίνημα της Νέας Μουσειολογίας και σήμερα η φιλοσοφία του είναι πλατιά διαδεδομένη σ’ όλο τον κόσμο δηλαδή το «Οικομουσείο». Παρά τις διάφορες πτυχές και πειραματικές εκδοχές του βασική φιλοσοφία του οικομουσείου είναι η διατήρηση και ανάδειξη των τοπικών πολιτισμικών χαρακτηριστικών μιας γεωγραφικής περιοχής, η αναγέννηση παραδοσιακών παραγωγικών δραστηριοτήτων και η ενδυνάμωση της τοπικής πολιτισμικής ταυτότητας. Στην Ελλάδα ό όρος έχει χρησιμοποιηθεί στο Δισπηλιό της Καστοριάς στο ορεινό Ρέθυμνο και αλλού ενώ η Δυτική Μακεδονία είχε ενταχθεί σε ένα πρόγραμμα για τη δημιουργία ενός οικομουσείου Εθνικής Αντίστασης μαζί με την Ιταλία και την Ισπανία.

Λόγω των διαφόρων πειραματικών εφαρμογών του «οικομουσείου» και της αναγκαιότητας που υπάρχει στην χώρα μας να διαφυλαχτούν τοπία που απειλούνται, θεωρώ ότι στην πρόταση που θα διατυπωθεί παρακάτω βοηθά η φιλοσοφία του παραπάνω όρου αλλά όχι το όνομα του. Επομένως θα χρησιμοποιήσω ενδεικτικά τον όρο «Περιοχές Ολοκληρωμένης Πολιτισμικής Προστασίας και Οικολογικής Διαχείρισης».

Σε αυτές τις περιοχές θα μπορούσαν να ενταχθούν εκτάσεις που συνδέονται με πολιτισμικά στοιχεία τοπίου που μπορούν να ενεργοποιήσουν μια δυναμική διαδικασίας διατήρησης, ερμηνείας και αξιοποίησης της φυσικής και ανθρωπογενούς κληρονομιάς. Η διαχείριση αυτών των περιοχών θα γίνεται από τις τοπικές κοινωνίες ,σύμφωνα με την κατανόηση και τον σεβασμό: των οικολογικών κύκλων, των γεωμορφολογικών ιδιαιτεροτήτων, των οικοτόπων, της συλλογικής και ατομικής μνήμης και γενικότερα της σχέσης ανθρώπου και φύσης που συνοδεύει τις μεταμορφώσεις του τοπίου.

Η διαχείριση αυτή είναι δυνατή στο πλαίσιο μιας οικονομίας βιώσιμης και φιλικής προς το περιβάλλον.

Στόχοι είναι:

α) Η ενεργός διατήρηση της πολυμορφίας του τοπίου

β) Η προστασία της ανθρωπογενούς και φυσικής κληρονομιάς

γ) Η συμμετοχή των κατοίκων

δ) Η συνέχεια της ιστορικής μνήμης και της άυλης κληρονομιάς

ε) Η ανάκτηση παραδοσιακών επιτόπιων δραστηριοτήτων, τεχνογνωσιών ,παλαιών

τεχνικών και πρακτικών συνετής διαχείρισης περιβαλλοντικών πόρων των

τοπικών πληθυσμών που έχουν λησμονηθεί.

Επομένως μια «Περιοχή Ολοκληρωμένης Πολιτισμικής Προστασίας και Οικολογικής Διαχείρισης» δεν πρέπει να έχει μόνο παραδοσιακά μουσειακά χαρακτηριστικά αλλά να αποτελεί ταυτόχρονα χώρο κατοικίας και άσκησης παραγωγικών δραστηριοτήτων όπως: η γεωργία, η κτηνοτροφία, η διαχείριση δασικών ειδών και η αναδάσωση, η παραγωγή ενέργειας από όλα τα είδη ανανεώσιμων πηγών σε μικρές εγκαταστάσεις, ο οικο-πολιτιστικός τουρισμός και πολλές άλλες δραστηριότητες. Πρέπει επίσης να υπάρχουν ρυθμίσεις για την ορθή διαχείριση των απορριμμάτων και για την ελάττωση της συσκευασίας των προϊόντων με στόχο της παραγωγή μηδενικών αποβλήτων στην επικράτεια αυτών των περιοχών.

Μέτρα που πρέπει να ισχύσουν σε Περιοχές Πολιτισμικής Προστασίας και Οικολογικής Διαχείρισης

Αυτές οι περιοχές πρέπει να αποκτήσουν ένα νομοθετικό πλαίσιο που θα τις θωρακίζει από ενδεχόμενη ανωριμότητα της τοπικών κοινωνιών η οποίες στην Ελλάδα έχουν ταυτίσει συχνά την οικονομική ευημερία με την συνεχή οικοδομική δραστηριότητα.

Επομένως πρέπει να καταργηθεί η εκτός σχεδίου δόμηση και να ορισθεί ένα πολύ αυστηρό, αλλά όχι απαγορευτικό, πλαίσιο για κάθε είδους ανθρώπινη επέμβασης στο τοπίο. Επιβεβλημένη είναι η διακοπή κάθε νέας επέκτασης σχεδίου πόλης ή άλλου τύπου οργανωμένης οικοδόμησης και κατασκευής εγκαταστάσεων.

Έως σήμερα, εγκαταλείπονται γεωργικές εκτάσεις με την προσδοκία γρήγορων κερδών από υπεραξίες που προκύπτουν από οικοδομικές δραστηριότητες. Έτσι, εκτός των περιβαλλοντικών βλαβών και την τραυματική συχνά αλλοίωση του τοπίου ,απαξιώνεται η αγροτική παραγωγή, χάνονται πραγματικές θέσεις εργασίας και παγιώνονται σε μικρές τοπικές κοινωνίες παρασιτικές συμπεριφορές.

Επομένως πρέπει να θεσμοθετηθούν πραγματικά μέτρα που θα αποτρέπουν την μετατροπή των αδόμητων εκτάσεων σε οικοδομήσιμες. Για παράδειγμα θα μπορούσε σε περιοχές που πρόκειται να ενταχθούν σε σχέδια πόλης να αυξηθούν οι εισφορές σε χρήμα σε τέτοιο βαθμό ώστε να εξισώνονται τουλάχιστον με την πραγματική αξία των οικοπέδων της περιοχής που είναι ήδη ενταγμένα σε σχέδιο πόλης.

Σε ότι αφορά τις περιοχές με παραδοσιακά γεωργικό χαρακτήρα θα πρέπει να καθιερωθούν κίνητρα ακόμη και για την επανακαλλιέργεια εγκαταλειμμένων εκτάσεων ώστε οι τοπικές κοινωνίες να μην δυσανασχετούν με την αδυναμία οικοδόμησης των ιδιοκτησιών τους.

Τα κίνητρα θα μπορούσαν να είναι φορολογικές απαλλαγές, επιδοτήσεις ,συμμετοχή σε ευρωπαϊκά προγράμματα, ευνοϊκές μοριοδοτήσεις κ.λ.π

Πρέπει να εμπεδωθεί κυρίως στις τοπικές κοινωνίες ότι η γεωργική γη αποτελεί πολύτιμο αγαθό και πρέπει να προστατευθεί. Ειδικά σε μια χώρα που δοκιμάζεται από την οικονομική κρίση και τα ποιοτικά τρόφιμά στα μεγάλα αστικά κέντρα αποτελούν είδος πολυτελείας με συνεχείς αυξητικές τάσεις στις τιμές τους οφειλόμενες κατά κύριο λόγο στις μεταφορές και τους μεταπράτες δηλαδή στην απόσταση που χωρίζει τον τόπο παραγωγής των προϊόντων από τον τόπο κατανάλωσης.

Στην Αττική ευνοϊκές συνθήκες για καθιέρωση «Περιοχής Ολοκληρωμένης Πολιτισμικής Προστασίας και Οικολογικής Διαχείρισης» υπάρχουν στο βόρειο Πεντελικό και συγκεκριμένα στην έκταση που οριοθετείται από την περιοχή του αρχαίου δήμου της Πλωθείας (κοινότητες Σταμάτας - Ροδόπολης) έως τον όρμο του Μαραθώνα.

Η έκταση αυτή καλύπτεται στο σύνολο της σχεδόν, από σημαντικότατα στοιχεία ανθρωπογενούς κληρονομιάς, έχει τραυματιστεί από πυρκαγιές , υπάρχουν ακόμη πολλές γεωργικές εκτάσεις, σε μεγάλο βαθμό είναι αδόμητη λόγω του προστατευτικού προεδρικού διατάγματος 755/88 και συμπεριλαμβάνει το εθνικό πάρκο του Σχινιά.

Ένα τέτοιο εγχείρημα ειδικά στην Αττική θα είχε ως αποτέλεσμα εκτός από την διαφύλαξη φυσικών - γεωργικών και πολιτισμικών αποθεμάτων, νέες θέσεις εργασίας, μεγάλη εξοικονόμηση ενέργειας μέσω του περιορισμού των μεταφορών και της αυτόνομης παραγωγής, λιγότερο συγκοινωνιακό φόρτο στο λεκανοπέδιο και φυσικά συνολικό μικρότερο οικολογικό αποτύπωμα.

Ανάλογα πιλοτικά προγράμματα στην Αττική θα μπορούσαν να δημιουργηθούν στα Μεσόγεια - Λαυρεωτική και φυσικά σε όλη την χώρα όπου υπάρχουν σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι, αρχιτεκτονικά σύνολα, και περιοχές natura με αξιόλογα στοιχεία της ανθρωπογενούς κληρονομιάς.

Aνοιχτή Επιστολή για παρεμβατική διάσωση του δάσους του Αγ. Στεφάνου

Mεσιτικός οργασμός στο δάσος του Αγ. Στεφάνου

Οικονομική κρίση; πρόβλημα με τη νομιμότητα των αναδασωτέων της Αγ. Παρασκευής; αναδασωτέα μετά την πυρκαγιά; δασικά; .... τίποτα δεν τους πτοεί. Μεσίτες, μηχανικοί και εργολάβοι σπεύδουν πυρετωδώς να χτίσουν ότι πράσινο έχει και δεν έχει απομείνει.

Στα «άδυτα» της Καπιτένειας και της οδού Σωκράτους,

εκεί που δεν πας αν δεν έχεις «λόγο», είδαμε σημεία και τέρατα

Κάνουν και δική τους διάνοιξη δρόμων (εδώ τσιμεντένιος)

και προχωρούν χτίζοντας λίγο λίγο το δάσος

Φρέσκο πράγμα, πίσω από το ΈναρΓης. Η άδεια είναι του 2000!!!

Η οικοδομή του τελευταίου μήνα. Γυαλίζουν τα μπετά και τα σίδερα.

Για ποια αναστολή εργασιών μιλάμε;

Ή δεν σας φαίνεται αρκετά δασικό;

(το 2000 που πήρε την άδεια ...θα υπήρχαν και αρκούδες)

Στην οδό Σωκράτους τώρα... όλα έχουν καθαριστεί από την ενοχλητική «βλάστηση»...

... ακόμα κι αυτό το στραβοκομμένο ρετάλι μπορεί να χτίσει με συντελεστή 0,8

(μηδέν κόμμα οκτώ)

-βάλε και τους ημιυπαίθριους και δεν χρειάζεται φαντασία... το βλέπεις σε όλη την Αθήνα

Πριν το ρετάλι, γυρίζεις το κεφάλι σου αριστερά.

Δεν έχει δρόμο, αλλά εσύ ανεβαίνεις το λόφο...

ΚΑΙ ... Voilà!

Τεράστια έκταση -κυριολεκτικά- αποψιλωμένη

έτοιμη να παραδοθεί στο έλεος των κατασκευαστών

-αφού απομακρύνθηκαν τα καμμένα

... όσα και πόσα; κανείς δεν ξέρει

...και είπαμε: μηδέν κόμμα οκτώ!

Μέχρι να ξεκαθαρίσουν τα δασικά και οι ενστάσεις,

το κύκλωμα των εμπόρων γης,

αποτελούμενο από επιφανείς πολίτες με ενεργό ρόλο και επιρροή

στο καταστροφικό γίγνεσθαι του τόπου,

θα έχει μετατρέψει τον Αγ. Στέφανο σε ... Κυψέλη!

...άφησε και την κάρτα του...

Εγώ δάσος εξακολουθώ να βλέπω -δάσος και καμμένα!

Kι αν σας έλεγα ότι ΔΕΝ είναι δασικό, εσείς θα με πιστεύατε;

Ρε παιδιά, και το κτήμα Ρογκάν* που είναι;

* Η περιβόητη Δημόσια Δασική Έκταση φάντασμα: κανείς δεν ξέρει που και πόσο.

Τι βολικό!

Aυτό ήταν ένα δάσος...

αλλά έτσι όπως το εκχέρσωσαν δεν φαίνεται ως δάσος πλέον

Δεν προλάβαμε να δημοσιεύσουμε τα παραπάνω και ένας φίλος μας έστειλε την αντίστοιχη Αγγελία

(είναι δίπλα από την πρώτη φωτογραφία με τον τσιμεντένιο δρόμο, στο Έναρ Γης):

«Αγ. Στέφανος Καπιτένεια Αγ. Κωνσταντίνος, οικόπεδο 300 τ.μ., έξι οικόπεδα

με εμβαδόν από 275 τ.μ. με καθαρή δόμηση 67 τ.μ. το καθένα

σε καταπράσινη, ήσυχη και ωραία τοποθεσία.

Έκδοση άδειας οικοδομής σε εξέλιξη

Έκαστο οικόπεδο τιμή 75.000 ευρώ»

«η οικοδομική άδεια σε εξέλιξη»;

Και η αναστολή οικοδομικών αδειών;

θα πάρει καιρό να ξεκαθαρίσει το τοπίο

ή μας διαφεύγει κάτι;

«75.000 ευρώ»: τέτοιες τιμές ούτε στη Δραπετσώνα δεν βρίσκεις

Μήπως κάτι μυρίζει λίγο περίεργα;

Eπιστολή από τους Πευκίτες για την Επιτροπή Διαβούλευσης των Φορέων

Δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή. Κι εμείς διαπιστώσαμε ότι τα πράγματα γίνονται βιαστικά και πρόχειρα. Ενημερωθήκαμε από τον σύλλογο Πευκίτες, την τελευταία στιγμή και δεν λάβαμε ποτέ καμία πρόσκληση από τον Δήμο. Επίσης, μας ζητήθηκε να δηλώσουμε ποιος θα εκπροσωπεί τον σύλλογό μας μέσα σε διάστημα δύο ημερών.... ούτε να ενημερώσουμε το διοικητικό μας συμβούλιο δεν προλάβαμε. Και πράγματι στην ιστοσελίδα του Δήμου δεν υπήρχε πουθενά η Διαβούλευση και η σχετική συνάντηση.

ΠΡΟΣ:1.τον Δήμαρχο Διονύσου κ. Καλαφατέλη

2. την Aντιδήμαρχο Διαβούλευσης

κ. Σαραντάκη

3. τον πρόεδρο του Δ.Σ. κ. Νικητόπουλο

4. κ. Πασιπουλαρίδη (επικεφαλής δημοτικής

παράταξης )

5. κ. Βοριά (επικεφαλής δημοτικής παράταξης )

6. κ. Σώκου (επικεφαλής δημοτικής παράταξης )

ΚΟΙΝ. σε όλους τους Δημοτικούς Συμβούλους

Θέμα: Προβληματισμοί των «Πευκιτών» σχετικά με τις διαδικασίες επιλογής της υπό σύστασης « Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης»

Με την παρούσα θα επιθυμούσαμε να σας διατυπώσουμε τους προβληματισμούς μας σχετικά με τις διαδικασίες που αφορούν στην επιλογή των φορέων που θα συμμετέχουν στην Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης Δήμου Διονύσου.

Την Πέμπτη 10 -12-2010 πληροφορηθήκαμε από την ιστοσελίδα του Δήμου ότι σε εφαρμογή του άρθ.76 του ν. 3852/2010 οι φορείς της περιοχής προσκαλούνται να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για την συμμετοχή τους στην υπό σύσταση Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης μέχρι τις 15-12-1010. Η παραπάνω πρόσκληση

είχε αρ. πρωτ. 2475/4-2-2011. Παράλληλα πληροφορηθήκαμε τυχαία, αφού δεν είχε αναρτηθεί στο διαδίκτυο, πως το Σάββατο 12-12-2010 θα πραγματοποιούνταν συγκέντρωση φορέων στο Πολιτιστικό Κέντρο Κρυονερίου.

Την ίδια μέρα επικοινωνήσαμε με τον κ. Πατσάκα ο οποίος μας παρέπεμψε στην Αντιδήμαρχο Διαβούλευσης κ. Σαραντάκη . Ενημερώσαμε την κ. Σαραντάκη πως πληροφορηθήκαμε μέσω τρίτων , και όχι από την επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου, για την προγραμματισμένη συνάντηση της 12^ης Φεβρουαρίου και εκδηλώσαμε την επιθυμία μας να παραβρεθούμε. Η κ. Σαραντάκη πολύ ευγενικά μας πληροφόρησε σχετικά και την ίδια ημέρα η οργάνωση μας δήλωσε , μέσω fax και ηλεκτρονικά , συμμετοχή στην συνάντηση της 12^ης Φεβρουαρίου και ταυτόχρονα εκδήλωσε ενδιαφέρον για την συμμετοχή της στην επιτροπή διαβούλευσης.

Παράλληλα πληροφορηθήκαμε πως και άλλοι φορείς της περιοχής δεν ενημερώθηκαν για την συνάντηση της 12^ης Φεβρουαρίου και ορισμένοι από αυτούς επικοινώνησαν με το Δήμο.

Να τονιστεί ότι την ίδια ημέρα και συγκεκριμένα το απόγευμα της 10^η Φεβρουαρίου αφαιρέθηκε από την ιστοσελίδα του Δήμου η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την συμμετοχή στην Επιτροπή Διαβούλευση ( αρ.πρωτ. 2475/4-2-2011) .

Στις 12-2-2011 κατά την διάρκεια της συνάντησης των φορέων στο Πολιτιστικό Κέντρο Κρυονερίου η κ. Σαραντάκη με το κ. Ζυγούνα και μια τρίτη κυρία μας ενημέρωσαν σχετικά. Συγκεκριμένα ανακοινώθηκε ότι θα συμμετέχουν έξι (6) συνολικά φορείς από την περιοχή ένας (1) από κάθε πρώην δήμο η κοινότητα εκτός από την Σταμάτα – Ροδόπολη οπού θα υπάρχει ένας (1) εκπρόσωπος. Ανακοινώθηκε πως η παραπάνω επιλογή έγινε με πληθυσμιακά κριτήρια. Ταυτόχρονα δήλωσαν υποψηφιότητα όσοι από τους παρευρισκόμενους επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στην υπό σύσταση Επιτροπή Διαβούλευσης . Κατόπιν τούτου οι περισσότεροι παρευρισκόμενοι αποχώρησαν ενώ μετά από λίγο έληξε η συνάντηση και ο εκπρόσωπος της οργάνωσης μας Μανώλης Γιοματάρης αποχώρησε και αυτός .

Ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο του τηλεφώνησαν κάποιοι εκπρόσωποι συλλόγων από την Σταμάτα και τον πληροφόρησαν για επικείμενη κλήρωση που έπρεπε να γίνει για την επιλογή των φορέων. Ο κ. Γιοματάρης επέστρεψε και αρχικά εξέφρασε στην κ. Σαραντακη τον κ. Ζυγούνα και την τρίτη κυρία της οργανωτικής επιτροπής τις αντιρρήσεις του σχετικά με τις διαδικασίες επιλογής των φορέων και για το γεγονός ότι η επιλογή δεν μπορεί να γίνει στις 12-2 2011 όταν στην ιστοσελίδα αναγράφεται ότι η εκδήλωση ενδιαφέροντος των φορέων λήγει στις 15-2-2011.

Κατόπιν συνάντησε τρεις (3) εκπροσώπους από αντίστοιχους συλλόγους της Σταμάτας οι οποίοι τον πληροφόρησαν ότι από τους εννέα (9) συλλόγους της Σταμάτας που παρευρίσκονταν στην συνάντηση οι πέντε (5) δεν ενδιαφέρονταν να συμμετάσχουν στην Επιτροπή Διαβούλευσης οπότε απέμειναν οι τέσσερις (4) σύλλογοι από του οποίος θα κληρωνόταν τακτικό μέλος της επιτροπής ενώ από την Ροδόπολη θα εκλεγόταν αναπληρωματικό μέλος. Σε ότι αφορά την Ροδόπολη μεταφέρθηκε στο κ. Γιοματάρη ότι από τους εκπροσώπους των τριών φορέων της εν λόγω κοινότητας οι δύο συμφωνήσαν με την παραπάνω απόφαση. Σε ερώτημα του κ. Γιοματάρη αν και ο εκπρόσωπος του τρίτου φορέα της Ροδόπολης συμφωνεί , οι παραβρισκόμενοι δήλωσαν την άγνοια τους. Σε επικοινωνία με τον εκπρόσωπο του τρίτου φορέα της Ροδόπολης διαπιστώθηκαν οι αντιρρήσεις του σχετικά με τις διαδικασίες. Ο κ. Γιοματάρης αποφάσισε να μην συμμετάσχει στην κλήρωση διατυπώνοντας ταυτόχρονα τις επιφυλάξεις του σχετικά με τις διαδικασίες τις οποίες ανέφερε και εγγράφως σε επιστολή που είχαν ετοιμάσει οι εκπρόσωποι των τριών συλλόγων και πληροφορούσαν το τμήμα διαβούλευσης του Δήμου για τα αποτελέσματα της κλήρωσης. Κατόπιν τούτου και αφού είχαν εναπομείνει δύο πλέον από τους εκπροσώπους των τριών φορέων έγινε η κλήρωση με χαρτάκια από τους δύο εκπροσώπους των συλλόγων. Η εν λόγω κλήρωση θεωρήθηκε άκυρη όπως πληροφορηθήκαμε την επομένη από του τρεις συλλόγους. Πληροφορηθήκαμε επίσης πως είχαν γίνει και άλλες τέτοιου είδους κληρώσεις .

Η οργάνωση μας θεωρεί ότι η διαδικασία αυτών των κληρώσεων χαρακτηρίζεται από προχειρότητα και δεν τηρεί βασικούς κανόνες διαφάνειας.

Όλα τα παραπάνω μας γέννησαν τους παρακάτω προβληματισμούς:

- Εφόσον η εκδήλωση ενδιαφέροντος για συμμετοχή φορέων στην υπό σύσταση Επιτροπή Διαβούλευσης λήγει στις 15- 2- 2001 γιατί πραγματοποιήθηκε συνάντηση στις 12-2-2010 και πως είναι δυνατόν να γίνονται κληρώσεις πριν λήξει η ημερομηνίας υποβολής κατάθεσης εκδήλωσης ενδιαφέροντος από τους φορείς ;

- Εφόσον αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί συνάντηση των φορέων στις 12 -02 -2011 γιατί δεν ενημερώθηκαν όλοι οι φορείς. Ελέχθη πως οι πρώην δήμοι και κοινότητες παρότι τους ζητήθηκε δεν έδωσαν ολοκληρωμένες λίστες των φορέων. Έτσι στάλθηκαν ταχυδρομικές προσκλήσεις σε όσους φορείς ήταν γνωστοί στο νέο Δήμο Διονύσου

Γιατί όμως δεν αναρτήθηκε η συνάντηση στην ιστοσελίδα του Δήμου;

- Γιατί «κατέβηκε» από την ιστοσελίδα του Δήμου η πρόσκληση ενδιαφέροντος ήδη από τις 10-2-2011;

- Δεν θα έπρεπε να ανακοινωθεί στην ιστοσελίδα του Δήμου για παράδειγμα η ημερομηνία 15-2-2011 ως καταληκτική για την υποβολή δηλώσεων εκδήλωσης ενδιαφέροντος από του φορείς και να ορισθεί μια άλλη για παράδειγμα η 17^η Φεβρουαρίου ως ημερομηνία συνάντησης;

- Η επιλογή φορέων με πληθυσμιακά κριτήρια δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Διότι κατ’ αυτή την λογική θα έπρεπε να ακολουθηθεί διαφορετική αντιπροσώπευση από αυτή που προτάθηκε. Για παράδειγμα από τον Αγ. Στέφανο θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη αντιπροσώπευση και αναλογικά θα ακολουθούσε η αντιπροσώπευση από τις υπόλοιπες περιοχές. Επίσης δεν ελήφθη υπόψη ότι υπάρχουν φορείς που δραστηριοποιούνται

- Η διαδικασία της κλήρωσης αν και με μια πρώτη ματιά αποτυπώνει έναν δίκαιο τρόπο επιλογής στην πραγματικότητα στρεβλώνει τους σκοπούς των φορέων αφού ομογενοποιεί διαφορετικούς στόχους και θεματικές. Κατανοούμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο Δήμος για την επιλογή των φορέων όμως αναφέρθηκε στην συνάντηση ότι υπάρχουν ερμηνευτικές εγκύκλιοι από το Υπουργείο.

Γιατί αυτές οι εγκύκλιοι δεν αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα του Δήμου για να υπάρχει ολοκληρωμένη πληροφόρηση;

Οι φορείς δεν μπορεί να ομογενοποιηθούν αφού συχνά έχουν διαμετρικά αντίθετη φιλοσοφία αλλά και διαφορετική δράση. Υπάρχουν φορείς οι οποίοι δραστηριοποιούνται ενεργά άλλοι που δραστηριοποιούνται λιγότερο ενεργά και άλλοι οι οποίοι στην ουσία είναι ανενεργοί.

Υπάρχουν φορείς οι όποιοι κινούνται σε τοπικό επίπεδο διατυπώνοντας συχνά αιτήματα πολιτών της περιοχής που κάποιες φορές μπορεί να είναι αντίθετα σε επιδιώξεις κάποιων άλλων πολιτών , φορείς που ασχολούνται με μορφωτικά η συγκεκριμένα πολιτιστικά θέματα, κ.λ.π.

Υπάρχουν φορείς σαν το δικό μας που ασχολούνται σοβαρά με το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής ,την ποιότητα ζωής , την κοινωνική οικονομία και συνεργάζονται με επιστήμονες πολλών ειδικοτήτων. Η οργάνωση μας για παράδειγμα θεωρεί μείζονος σημασίας την ευρύτερη περιοχή της Σταμάτας - Ροδόπολης – Διονύσου λόγω των μεγάλων εκτάσεων που εμπεριέχουν στα διοικητικά τους όρια και οι οποίες αποτελούν φυσικό απόθεμα αλλά και πολιτιστικό κεφάλαιο για τους κατοίκους της ευρύτερη περιοχής, δεν περιορίζει τις δράσεις της όμως μόνο στις συγκεκριμένες περιοχές αλλά ασχολείται και με τις υπόλοιπες.

Επομένως δεν είναι δυνατόν να κληρώνεται μεταξύ πολλών φορέων ένας ο οποίος θα αντιπροσωπεύει και τους υπόλοιπους.

Με αυτόν τον τρόπο, μαθηματικά δεν θα έχουν την δυνατότητα εκπροσώπησης κάποιοι σοβαροί φορείς με αποτέλεσμα η διαβούλευση να χάσει τον ουσιαστικό της στόχο ο οποίος είναι η σύνθεση

Σε ότι αφορά την πληροφόρηση του πολίτη, πιστεύουμε πως στην εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και του προγράμματος «Διαύγεια» στην ιστοσελίδα του Δήμου πρέπει να αναρτάται και η πιο μικρή πληροφορία που αφορά τον πολίτη.

Θεωρώντας ότι η επισήμανση από μέρους μας των αρρυθμιών που κατά την γνώμη μας προέκυψαν στις διαδικασίες επιλογής των φορέων στην υπό σύσταση Επιτροπή Διαβούλευσης είναι στα πλαίσια της «διαβούλευσης» για μια όσο τον δυνατό πιο εύρυθμη λειτουργία του νέου Δήμου , προσδοκούμε σε μια απάντηση από μέρους σας αλλά και σε μια εποικοδομητική συνεργασία, δεσμευόμενοι ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα σας αποστείλουμε τις προτάσεις μας.

Μήπως οι έμποροι ξυλείας, έχουν μπει στον πειρασμό να υλοτομήσουν -εκτός από τα καμένα- και τα εναπομείναντα πράσινα, υγιή πεύκα;

Γιατί, εμένα δεν μου φαίνεται καμένο αυτό το πεύκο.

Το δασαρχείο δεν επιβλέπει την υλοτόμηση;

Ή άφησε τους λύκους να φυλάξουν τα πρόβατα;

Ζητάμε αυτό που σε κάθε Ευρωπαϊκή χώρα θα ήταν αυτονόητο!

Προς τον Αξιότιμο Δήμαρχο Δήμου Διονύσου, κ. Ιωάννη Καλαφατέλη

ΘΕΜΑ: Να προστατευθεί ο χώρος περιπάτου, αναψυχής και άθλησης στο ευπαθές δασικό τρίγωνο του Αγ. Στεφάνου:

α) Μετά την εκκλησία της Αγίας Τριάδας και προς τη Λίμνη Μαραθώνα

β) Από το νεκροταφείο Πευκόφυτου και προς Αγ. Τριάδα

γ) Από την οδό Πλάτωνος (μετά τις κατοικίες) και προς Λίμνη Μαραθώνα

Αξιότιμε Δήμαρχε,

Η εν λόγω περιοχή είναι από τα λιγοστά φυσικά μέρη που έχουν απομείνει στον Αγ. Στέφανο και που λόγω πυρκαϊάς, αλλά και γειτνίασης με τη Λίμνη Μαραθώνα χρήζει ιδιαίτερης προσοχής.

Ζητάμε, λοιπόν, μέτρα προστασίας, ώστε να διασωθεί το συγκεκριμένο μέρος από τη συνεχή υποβάθμιση που υφίσταται αυτή τη στιγμή –και που έχει ήδη υποστεί μετά την καταστροφική πυρκαγιά. Κυρίως, όμως, θέλουμε να αποτελέσει έναν καθαρό και ασφαλή χώρο άθλησης και αναψυχής.

Πιο συγκεκριμένα, ζητάμε τη μόνιμη απαγόρευση της κυκλοφορίας μηχανοκίνητων στην προαναφερθείσα περιοχή του Αγ. Στεφάνου. Ας ληφθεί υπόψη ότι είναι ανάμεσα στις περιοχές που ο Νομάρχης Αν. Αττικής ενεργοποιεί κάθε καλοκαίρι το διάταγμα απαγόρευσης κυκλοφορίας κατά τις ημέρες υψηλού κινδύνου πυρκαγιάς.

Η απαγόρευση των μηχανοκίνητων θα αποτρέψει:

1. την ανεξέλεγκτη και συνεχή ρίψη μπαζών (ιδιαίτερα μετά την φωτιά το δάσος έχει, κυριολεκτικά, γεμίσει μπάζα)
2. την ρύπανση με σκουπίδια πάσης φύσεως
3. την αποθάρρυνση διαφόρων 4Χ4 και εντούρο που δοκιμάζουν τις «δυνατότητες της επένδυσής τους» στο εξαιρετικά ευαίσθητο και πληγωμένο από τη φωτιά οικοσύστημα

4. τον κίνδυνο πυρκαγιάς, καθώς έχει επανειλημένως παρατηρηθεί ότι εύκολη πρόσβαση με αυτοκίνητο ενθαρρύνει το …μπάμπεκιου (!) -ακόμα και κάτω από τα λιγοστά πράσινα πεύκα που έχουν απομείνει
5. και τέλος θα εγγυηθεί για την ασφαλή και ευχάριστη διαδρομή όσων επιλέγουν ήπιες –αθλητικές- δραστηριότητες (περπάτημα, τρέξιμο, ποδήλατο)

Η απαγόρευση μπορεί να επιτευχθεί με απαγορευτικές μπάρες, καθώς και κάποια ξύλινη καλαίσθητη σήμανση, βάσει δασικών προδιαγραφών (κάτι αντίστοιχο με την απαγορευτική μπάρα στον δρόμο που οδηγεί στα Βασιλικά κτήματα, μετά το νεκροταφείο του Κρυονερίου).

(Αρ. Πρωτ 2524, 7/2/11)

Aπίστευτο, κι όμως αυτό το υπέροχο μονοπάτι, που οδηγεί στη Λίμνη Μαραθώνα, «στρώθηκε» με μπάζα!

Στου Αγ. Στεφάνου την ολόμαυρη ράχη,

περπατώ κι είναι με μπάζα γεμάτη....

....................

Μια πέτρα να πετάξει ένας ηλίθιος στη θάλασσα, δέκα σοφοί δεν τη βρίσκουν....

Aπέναντι από το νεκροταφείο του Πευκόφυτου, συστηματικά και κατ' επανάληψη κάποιος -ή κάποιοι- ρίχνουν πολλούς τόνους μπάζων. Όποιος περάσει από εκεί ας λάβει υπόψη του ότι έχει γίνει, με τον ποιο παράνομο τρόπο, ένα άνευ προηγουμένου μπάζωμα όλου του ανάγλυφου του εδάφους. Μιλάμε για αρκετούς τόνους μπάζων, τηλεοράσεων, καναπέδων και ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί, που ισιώνονται και καλύπτονται έντεχνα με χώμα. Η κάλυψή του με χώμα, μας κάνει να συμπεράνουμε ότι το πράγμα είναι οργανωμένο.

(Ποιος να είναι άραγε ο «μπαζορίχτης»; Αλλά και ποιος να είναι ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου -αν έχει ιδιοκτήτη. Κι αν έχει, αυτό γίνεται εν αγνοία του; )

Να, λοιπόν, που κολάει «η πέτρα του ηλίθιου»....

Το μεγάλο σκάνδαλο του Παρνασσού

«Στα χέρια της εισαγγελέως Λιβαδειάς βρίσκεται υπόθεση που αφορά σε χαρακτηρισμούς ως οικόπεδα-φιλέτα δασικών δημοσίων εκτάσεων στην ευρύτερη περιοχή του Παρνασσού. Ο πρώην Δασάρχης Λιβαδειάς, κ. Ιωάννης Γρίβας, σύμφωνα με το πόρισμα που συνέταξαν οι ελεγκτές δημόσιας διοίκησης, προέβη σε αποχαρακτηρισμούς δασικών εκτάσεων, συνολικής έκτασης 120 στρεμμάτων ή 120.000 τ.μ..
Όλα άρχισαν έπειτα από καταγγελίες για δασικές εκτάσεις στις οποίες κτίστηκαν βίλες και ξενοδοχεία. Στην συνέχεια, έγινε έλεγχος για το διάστημα 1995-2003 σε 150 στρέμματα εκτάσεων και βρέθηκε ότι τα 120 από αυτά είχαν γίνει οικόπεδα ενώ ανήκαν στο δημόσιο και ήταν δασικά.

Όπως προκύπτει από την έρευνα, ο κ. Γρίβας διετέλεσε δασάρχης Λιβαδειάς, από το 1994 μέχρι και το 2005, ενώ από το 1992 έως το 1994, υπηρέτησε ως υπάλληλος στο Δασαρχείο.

Υποψήφιος δήμαρχος με το ΠΑΣΟΚ αρχικά

Ο ίδιος, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ήταν υποψήφιος Δήμαρχος για τον δήμο Αμφίκλειας και Ελάτειας με σκοπό την πολιτική κάλυψη. Σύμφωνα με πληροφορίες, μάλιστα, αρχικά τον υποστήριζε το ΠΑΣΟΚ, αλλά μόλις μαθεύτηκε στην Ιπποκράτους ότι εμπλέκεται σε υπόθεση με αποχαρακτηρισμούς, η υποστήριξη σταμάτησε. Στην ιστοσελίδα του στο διαδίκτυο, βέβαια, φαίνεται το ψηφοδέλτιό του καθώς και το πρόγραμμα του. Σήμερα, παραμένει (όχι στη φυλακή, αλλά) δημόσιος υπάλληλος και (αυτό κι αν είναι ...) είναι υπεύθυνος της Διεύθυνσης Δασών Βοιωτίας.

Τι διαπίστωσαν οι Επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης

Στις 3 Δεκεμβρίου του 2010, έπειτα από έρευνες, οι Επιθεωρητές, Ελεγκτές Δημόσιας Διοίκησης, συντάσσουν έκθεση «κόλαφο» με αριθμό 948/Α/2010 ΣΕΕΔΔ/Φ.1/ΕΜΠ 892/3-12-2010, που αφορά 15 υποθέσεις χαρακτηρισμών εκτάσεων στην ευρύτερη περιοχή των Καλυβίων Λιβαδίου, Αράχωβας του νομού Βοιωτίας....» http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=235441&cid=4

Και μετά λένε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν δουλεύουν. Ε, τι θέλατε; Mέσα σε 8 χρόνια αποχαρακτήρισε 150 στρέμματα δάσους -και τι δάσους! Δεν καθόταν ο άνθρωπος, δούλευε. 150 στρέμματα έφαγε.... Ήθελε να γίνει και Δήμαρχος, αλλά το Πασόκ την είδε την μπόχα. Αντί, όμως, να τον διαπομπεύσει, απλώς, του έκοψε την καλημέρα. Πάει η καριέρα του ανθρώπου... ένας απλός υπεύθυνος δασών θα μείνει... ΔΕΝ ΣΟΒΑΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΛΕΩ ΕΓΩ! (τα κόκκινα δικά μου, εννοείται)

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΟΓΙΑΤΙ

«… Στο γράμμα σου της περασμένης Τρίτης είπες τη λέξη Μπογιάτι. Αχ! Αφτή η λέξη που ονομάζει ένα τέτοιο τόπο. Μόλις την ακούσω έχω μπροστά στα μάτια μου, όπου κι αν είμαι όπου κι αν βρίσκουμαι, το μικρό εκείνο χωριουδάκι. Το χωριουδάκι της Αττικής γης. Το χωριουδάκι που είναι ξαπλωμένο ήσυχα και απαλά σένα κάμπο μέσα, με δασοσκέπαστους λόφους, με πλατανοσπαρμένες ρεματιές. Χωράφια ρεματιές και δάση πόσο μας είναι γνωστά, αγαπητό αδέρφι.

Δε θα υπάρχει μονοπάτι, όσο χορταριασμένο και νάναι, που δε θα περάσαμε κάποια μέρα σιγοτραγουδώντας… Σαν ξαναπεράσουμε καμιά φορά από κει, ανάμεσα από τα πεφκένια δάση, καμιά ώρα, κανένα ηλιόλουστο πρωί, πατώντας τα ίδια μονοπάτια μετρώντας τα με βήμα αντρικό, μα με καρδιά παιδιώ πάντα, θα ακούσουμε τα δέντρα να μας ψιθυρίζουνε γλυκά γλυκά ιστορίες που παλιού καιρού…» Lausanne 6-2-1922, Ανδρέας Εμπειρίκος.

Η Πολεοδομία Καπανδριτίου χορήγησε άλλη μια άδεια οικοδομής και κοπής δέντρων.

Φυσικά πάντα με τη σύμφωνη γνώμη του Δήμου Αγίου Στεφάνου.

Δεν πρόλαβαν να εξαφανίσουν τα θύματα της νύχτας! Έκοψαν ανενόχλητοι εκατοντάδες δέντρα. Άφησαν ένα για ενθύμιο του δάσους!

Ο δρόμος αυτός είχε χαραχτεί για να περνούν γαϊδουράκια! Τόσα χρόνια χωρίς κανένα έργο υποδομής…

Εδώ βλέπουμε το νέο «εμπορικό κέντρο» που κατασκευάστηκε (μόνο στη φαντασία ορισμένων) πάνω στο δρόμο, στο σταθμό των τρένων.

Στα ψηφοδέλτια των επικείμενων εκλογών συμπεριλαμβάνονται αρκετοί υποψήφιοι «ντόπιοι» που, χρόνια τώρα, συμμετέχουν ενεργά στη συνεχιζόμενη υποβάθμιση της περιοχής· δεν φρόντισαν να ισχυροποιήσουν τα νέα όρια του οικισμού αφήνοντας εκτεθειμένους εκατοντάδες μικρούς ιδιοκτήτες που έπεσαν θύματα της αδιαφορίας της πολιτείας (Αγία Παρασκευή – Άγιος Στέφανος – Άνοιξη).

Επίσης, στα ίδια ψηφοδέλτια υπάρχουν και οι «ξένοι»· Έτσι όπως αποκαλούν οι ντόπιοι όλους εμάς που ήρθαμε στον Άγιο Στέφανο και επενδύσαμε όχι μόνο τα χρήματά μας αλλά, κυρίως, την ευαισθησία και τα όνειρά μας για μια καλύτερη ζωή.

«Συνένοχοι και αδαείς, οι Μοιραίοι που βλάπτουν εξίσου την Αποικίαν» Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Στη δημόσια ζωή του μικρόκοσμου του Αγ. Στεφάνου, συνένοχοι και αδαείς, βολεύτηκαν αριστερά-δεξιά στους προεκλογικούς συνδυασμούς, χωρίς να αναρωτηθεί κανείς αν όλοι αυτοί είχαν ποτέ τα απαραίτητα προσόντα. Τι έκαναν τόσα χρόνια; Τόσα χρόνια, βλέπουμε τους ίδιους και τους ίδιους, να παίζουν τον σιωπηλό τους ρόλο και να συμμετέχουν ενεργά στη συνεχή υποβάθμιση του προαστίου μας. Και για όλα να κατηγορούν, πάντα, κάποιους άλλους. Σε τίποτα δεν φταίξαν οι ίδιοι. Ούτε καν στην ανήκουστη αδράνειά τους, που μας οδήγησε, με μαθηματική ακρίβεια, σε αυτό τραγελαφικό οικιστικό αδιέξοδο: να έχουν κοπεί εκατοντάδες δέντρα για να έχει χτιστεί όλος ο Αγ. Στέφανος με ένα απέραντο τσιμέντο και, επιπλέον, να αμφισβητείται η νομιμότητα των ορίων του. Τώρα, και προεκλογικά, κουνάνε το δάχτυλο –σε ποιον; oύτε οι ίδιοι δεν ξέρουν- εκνευρισμένοι, που φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση.

Όλοι εμείς, ήρθαμε στον Αγ. Στέφανο και επενδύσαμε όχι μόνο τα χρήματά μας, αλλά κυρίως την ευαισθησία μας και τα όνειρά μας για μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Διαπιστώνουμε, όμως καθημερινά, ότι αυτή η ποιότητα ζωής, όχι μόνο υποβαθμίζεται, αλλά δεν είναι και καθόλου σίγουρο αν αύριο θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε πια αυτές τις λέξεις. Και θα κληθούμε σε λίγες μέρες να ψηφίσουμε για τα ίδια πράγματα που κληθήκαμε να ψηφίσουμε και πριν από 4, από 8 και από 12 χρόνια. Για τα ίδια, ίσως και για χειρότερα.

Ας στηρίξουμε, τουλάχιστον, εκείνους τους λιγοστούς, που έχουν κάνει ουσιασταστικό έργο και που είναι ανιδιοτελείς (αν και αυτό θυμίζει κάπως το «τέσσερις λύκοι κι ένα πρόβατο ψηφίζουν για το φαγητό»). Ας ψηφίσουμε, όμως, για πρώτη φορά, με κριτήρια αξιοσύνης και ανιδιοτέλειας –κριτήρια που απαιτούν ανθρώπους ανιδιοτελείς, που να τους ενδιαφέρει το καλό του τόπο και όχι μόνο του χωραφιού τους, ανθρώπους που να μην θεωρούν τον τόπο τσιφλίκι τους και που να έχουν προσόντα, θέληση και όραμα.

Ας πάμε με σκεπτικισμό στις επικείμενες δημοτικές εκλογές, αλλιώς ας ετοιμαστούμε να ζητήσουμε ένα τεράστιο συγνώμη από τα παιδιά μας και να τους εξηγήσουμε πώς υπήρξαμε τόσο καταστροφικά ανόητοι για την Αποικία.

Φυτεύουν 108.000 τ.μ. μπετόν στην Πάρνηθα

Σχεδόν δυόμισι Malls σε μέγεθος σχεδιάζουν να «φυτέψουν» στις Αφίδνες, στον αυχένα μέσα στον εθνικό δρυμό της Πάρνηθας, τον μόνο που εξασφαλίζει την ανανέωση του ατμοσφαιρικού αέρα από τη βόρεια πλευρά του Λεκανοπεδίου.

Οι περιβαλλοντικοί όροι, που είναι απαραίτητοι για επενδύσεις μεγάλης κλίμακας και είχαν εγκριθεί με παλαιότερη υπουργική απόφαση, έληξαν το 2009.

Πληροφορίες ωστόσο, που έφτασαν ώς τους αρμοδίους στη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής, αναφέρουν ότι γίνονται προσπάθειες να δοθεί παράταση. Λέγεται μάλιστα ότι υπάρχει θετική εισήγηση από την αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος, στο όνομα της προώθησης της επένδυσης και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.

Με βάση τα στοιχεία που έχουν ανακοινωθεί, σε 216 στρέμματα στο παλιό λατομείο προβλέπεται να κατασκευαστεί Τεχνόπολη, με κτίρια συνολικής επιφάνειας 108.000 τετραγωνικών και προοπτική να στεγαστούν επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας. Υπάρχουν νεότερες πληροφορίες για περισσότερα τετραγωνικά δομημένης επιφάνειας, η οποία θα διατεθεί για άλλες χρήσεις (π.χ. εμπορικά κέντρα).

Να σημειωθεί ότι, παρά τη ρητή διάταξη του νόμου, δεν έχει προχωρήσει η αποκατάσταση του ανενεργού νταμαριού. Οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές έχουν υπολογίσει ότι οι μετακινήσεις των εργαζομένων και των επισκεπτών θα ξεπεράσουν τις 7.000 την ημέρα. Παρά την επιβάρυνση που θα προκαλέσουν στην εθνική οδό, αλλά και στο τοπικό δίκτυο, δεν έχει εκπονηθεί κυκλοφοριακή μελέτη.

Ο χώρος της Τεχνόπολης στις Αφίδνες είχε εξαιρεθεί από το διάταγμα του 2007, που είχε θεσμοθετήσει το τότε υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, μετά την καταστροφική πυρκαγιά στην Πάρνηθα.

Έναν χρόνο μετά και μέσα στον Αύγουστο, είχε προωθήσει χωριστό διάταγμα που περιλάμβανε τις περισσότερες από τις χρήσεις για τις οποίες είχαν εκφραστεί αντιρρήσεις από το Ε' Τμήμα του συνταγματικού δικαστηρίου.

Το νομαρχιακό συμβούλιο, με νέα απόφαση, εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του στα σχέδια στον ορεινό όγκο της Πάρνηθας, που έχει πληγεί καίρια από τις πυρκαγιές του 2007 και του 2009. Μαζί με τις γύρω κοινότητες έχει προσφύγει στο ΣτΕ. Η συνεδρίαση είχε οριστεί για τις 6 Οκτωβρίου, αλλά μετατέθηκε για τις αρχές Δεκεμβρίου.

«Αν προχωρήσει το θέμα, είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε σε νέα προσφυγή για να προστατεύσουμε την Πάρνηθα», δήλωσε στην «Ε» ο νομάρχης Ανατολικής Αττικής Λεωνίδας Κουρής, ο οποίος ζητεί στο πλαίσιο του νέου Ρυθμιστικού να προστατευτεί η ευρύτερη περιοχή που χαρακτηρίζεται ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Υπογραμμίζει ότι η οικοδόμηση του ακινήτου θα αλλοιώσει το φυσικό περιβάλλον και θα έχει δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε ολόκληρο το Λεκανοπέδιο.

Η «Ε» επικοινώνησε με αρμοδίους στον Οργανισμό Αθήνας, οι οποίοι επιφυλάχτηκαν να τοποθετηθούν αναμένοντας την απόφαση του ΣτΕ.

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=20/10/2010&id=215339

Μήπως είμεθα βρωμούσες;

- Mούσα είσθε;

- Mάλιστα, σερ.

- Mήπως είσθε βρωμούσα;

Νικος Τσιφόρος, Ελληνική Μυθολογία

κατά τα άλλα το τοπίο πανέμορφο, camping δίπλα στη λίμνη του Μαραθώνα. Εδώ οι άνθρωποι έρχονται για να «απολαύσουν» τη φύση. Και έρχονται με τα αυτοκίνητά τους, αλλά φεύγουν χωρίς τα σκουπίδια τους. Κανείς τους δεν «χαλιέται» - ή έστω από φιλότιμο... Όχι, όχι, ποτέ! -«δικά μας είναι;». Κι αφού είναι ξένα είναι προτιμότερο να κοιμηθούμε δίπλα τους, να τα βλέπουμε και να απολαμβάνουμε την ευωδία τους, παρά να τα μαζέψουμε... άλλωστε θα αφήσουμε και τα δικά μας... τόσα έχει.