

«Χρωστάµε σε αυτήν πόλη, για κάθε κτήριο που σηκώνουµε, το κοµµάτι πράσινο που της κλέψαµε»
Αυστριακός αρχιτέκτονας Hundertwasser.


μπροστά στο "Ανάκατο", κάποιοι "συμπολίτες" μας αφήνουν το αυτοκίνητο τους στο "πεζοδρόμιο τους"(;) ενώ υπάρχει χώρος απέναντι, αλλά και 10 μέτρα πιο πίσω είναι το ελεύθερο parking του Δήμου!!!
αλλά και μπροστά (!!!!) στο ελεύθερο και άδειο, όπως βλέπετε, parking του Δήμου,
στο χώρο των εθελοντών πολιτικής προστασίας του Δήμου μας γίνεται το ίδιο, πολλές φορές μάλιστα τα σταθμευμένα ,στο "πεζοδρόμιο τους", αυτοκίνητα κλείνουν την έξοδο του parking!
ΕΛΕΟΣ... κύριοι του Δήμου και της Αστυνομίας...θα βοηθήσετε, θα ανταποκριθείτε στον ρόλο σας έτσι ώστε να υπάρξουν "θεσμοί" προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών - πεζών αλλά και της αυτονόητης - λογικής κοινωνικής συμπεριφοράς,, σ αυτή την πόλη;
σχόλιο fo : δυστυχώς όταν μοιραζόμουν μαζί σας τις παραπάνω σκέψεις δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι απευθυνόμουν στην τοπική διεύθυνση αστυνομίας προκειμένου να ενδιαφερθεί για την αντιμετώπιση των φαινομένων κατάφωρης και προκλητικής παραβίασης των δικαιωμάτων των πεζών με την κατάληψη στην κυριολεξία των πεζοδρομίων, και μάλιστα σε κεντρικούς δρόμους, από αυτοκίνητα "ανεύθυνων" η απρόσεκτων οδηγών....
...Ζητώ συγνώμη για τις αυταπάτες μου!!
...Κοιτάξτε στην παρακάτω δεξιά εικόνα, στο πεζοδρόμιο της αστυνομίας, τι έχουν κάνει οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του νόμου...
το πρόβλημα της μη στάθμευσης αυτοκινήτων μπροστά (δεξιά-αριστερά δηλαδή) στην είσοδο σας - έτσι αντιμετωπίζεται.....με τον αποκλεισμό-κατάληψη των πεζοδρομίων;..από πού θα περάσουν οι πεζοί, οι ηλικιωμένοι, οι μητέρες με τα καροτσάκια..;

...δεν είναι ντροπή;
περιμένω τις αντιδράσεις σας αγαπητοί κύριοι και το καθάρισμα του πεζοδρομίου...πριν θρηνήσουμε κανένα θύμα, όπως θα κατεβαίνει υποχρεωτικά από το πεζοδρόμιο στο οδόστρωμα για να συνεχίσει τον δρόμο του....
γιατί φυσικά ένας λιγάκι αφηρημένος οδηγός δεν περιμένει κάποιον-α να του "πεταχθεί" στο δρόμο ξαφνικά , όταν μάλιστα έχει στο νού του κυρίως τα απέναντι αυτοκίνητα που μετά δυσκολίας χωρούν στην λωρίδα λόγω των παρκαρισμένων.......
ελπίζω να φύγει και η πινακίδα...φοβερή τοποθέτηση- έτσι δεν είναι; - στο κατάλληλο στύλο !!!! ..στο ύψος ενός συνηθισμένου ανθρώπου...σημαδεύει κατευθείαν το κεφάλι του!!!!
- Απαιτείται επαγρύπνηση και ένταση προσπαθειών από τους πολίτες.......γιατί η επίσημη Πολιτεία συνεχίζει να κοιμάται!!



Στο συνημμένο αρχείο από τον τύπο, παρουσιάζεται μια θετική εξέλιξη σε σχέση με ορισμένα Ξενία – έργα του Α Κωνσταντινίδη...
Με την ευκαιρία πιστεύω ότι πρέπει να εξαντληθεί η έρευνα για το κτήριο του ΤΥΠΕΤ....
Προσπάθησα ,πέρυσι τέτοιο καιρό και με την βοήθεια του κ. Χρηστίδη Β. , καθ.Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ, προέδρου της επ. Περιβάλλοντος της πόλης μας, να αναζητήσουμε την «ταυτότητα» του κτηρίου χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία και αποτελέσματα....
Σε κάθε περίπτωση πιστεύω ( γι αυτό είχα απευθυνθεί πρωτίστως σ αυτόν και τις υπηρεσίες του ), ότι ο Δήμος Αγ. Στεφάνου και έχει άλλες – πολλές δυνατότητες διερεύνησης...και κυρίως ευθύνη και υποχρέωση έναντι της ιστορίας και του πολιτισμού μας να έχει σαφή και οριστική αντίληψη για το θέμα....πολύ περισσότερο που είναι με τον ένα η άλλο τρόπο στην ΗΔ η αξιοποίηση του κτηρίου για τις ανάγκες της πόλης και των δημοτών...
Φ Χουλιαράς
ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ
«Σώζονται» πέντε Ξενία
Μαίρη Αδαμοπούλου
Την παλιά του αίγλη (φωτογραφία από το αρχείο του Μουσείου Μπενάκη) θα αποκτήσει το Ξενία της Βυτίνας καθώς κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο- εδώ, φωτογραφία από τη δεκαετία του ΄60 (αριστερά) και σήμερα (δεξιά)
Στο παρά πέντε κήρυξαν ως διατηρητέα ξενοδοχεία μεγάλης αρχιτεκτονικής αξίας που ρημάζουν...
Έστω κι αργά πέντε Ξενία ανά τη χώρα- της Βυτίνας, του Πλαταμώνα, της Καλαμπάκας, της Ηγουμενίτσας και του Παλιουρίου- κηρύχτηκαν διατηρητέα μνημεία ομοφώνως από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων. Έτσι υπάρχει ελπίδα να σωθούν από καταστροφή, αν και 15 από τα 70 Ξενία έχουν εκποιηθεί και αλλοιωθεί, ενώ άλλα τρία έχουν κατεδαφιστεί.
Η γκρίνια και οι επίμονες πιέσεις του Συλλόγου Ελλήνων Αρχιτεκτόνων έφεραν αποτέλεσμα ώστε να γυρίσει σελίδα η ιστορία των Ξενία- των διώροφων κτισμάτων τα οποία απολύτως εναρμονισμένα με το περιβάλλον κοσμούσαν τις καλύτερες τοποθεσίες κάθε περιοχής- που είναι παραδεκτό από όλους πως πρόκειται για μνημεία αρχιτεκτονικής καθώς φέρουν την υπογραφή σπουδαίων αρχιτεκτόνων, πολλά εκ των οποίων του Άρη Κωνσταντινίδη (το τρέχον έτος μάλιστα έχει κηρυχθεί από το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης ως Έτος Άρη Κωνσταντινίδη).
Το σημαντικό δε είναι πως στο πλαίσιο της διάσωσης δεν θα ενταχθεί μόνο το κέλυφος των ξενοδοχειακών μονάδων, αλλά και το εσωτερικό τους, αν και η εισήγηση της αρμόδιας Διεύθυνσης ήταν να διατηρηθούν μόνο τα κελύφη, προβάλλοντας ως δικαιολογία, ότι «η στατική ενίσχυση δεν θα μπορεί να γίνει αν διατηρηθεί το εσωτερικό». «Αλίμονο αν ο τεχνικός κόσμος της χώρας, δεν μπορεί σήμερα να αντιμετωπίσει θέματα όπως διαβρώσεις και υγρασίες», είπε ο εκπρόσωπος του ΣΕΑ Παντελής Νικολακόπουλος, χαρακτηρίζοντας τα Ξενία ως «τη σημαντικότερη ενότητα κτιρίων που κατασκεύασε το Δημόσιο μεταπολεμικά» «Είναι ξενοδοχεία υψηλής αισθητικής, όχι υψηλών εισοδημάτων, που δημιουργήθηκαν για τους μέσους αστούς», υποστήριξε η αρχιτέκτων, καθηγήτρια στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και μέλος του ΚΣΝΜ Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη. «Αν είναι να τους αλλάξουμε τα φώτα, με βελούδινες κουρτίνες και χρυσούς καθρέφτες, όπως είδα σε Ξενία στη Χαλκιδική, δεν έχει νόημα η κήρυξη. Το ζητούμενο δεν είναι να φτιάξουμε “μικρές Μεγάλες Βρετανίες” ανά τη χώρα».



Όσο εμείς κάνουμε τα ψώνια μας και παίρνουμε τη σακουλίτσα μας με το οικολογικό μήνυμα, η αγορά δίνει μάχη για την δημιουργία οικολογικών εντυπώσεων.
Το όλο θέμα πυροδοτήθηκε από τον Δήμαρχο Αθηνών κ. Κακλαμάνη, όταν ανήγγειλε την –κατά κάποιον τρόπο- κατάργηση της πλαστικής σακούλας. Αυτό ανάγκασε τους μεγάλους παίκτες του λιανικού εμπορίου να συμμορφωθούν με το «μήνυμα Κακλαμάνη» και ως εκ τούτου να υιοθετήσουν την πιο οικονομικά προσιτή λύση, την αυτοδιασπώμενη πλαστική σακούλα, ενώ πυροδότησε κόντρες και διαμάχες σχετικά με τον οικολογικό ισχυρισμό του υλικού. Στην αγορά έχουν εμφανιστεί 2 είδη «οικογολογικής» σακούλας: οι βιοδιασπώμενες σακούλες από άμυλο (πατάτα, καλαμπόκι, σιτηρά) και οι σακούλες από αυτοδιασπώμενο πολυαιθυλένιο (πλαστικό).
Η μια περίπτωση αφορά στις σακούλες εκείνες που παρασκευάζονται από βιοδιασπώμενα πολυμερή τα οποία προέρχονται από το άμυλο της πατάτας, του καλαμποκιού ή του σταριού. Οι σακούλες αυτές είναι 100% βιοδιασπώμενες και κομποστοποιήσιμες σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό πρότυπο ΕΝ 13432. Βιοδιασπούνται πλήρως, μόνον όταν έρθουν σε επαφή με μικροοργανισμούς και βακτήρια του εδάφους. Έτσι, μέσα σε 90 μέρες μετατρέπονται σε θρεπτικό λίπασμα, επιτρέποντας και στα περιεχόμενά τους να αποδομηθούν. Το ανακτημένο λίπασμα καταπολεμά την διάβρωση και προωθεί την καλή λειτουργία των γεωργικών χωμάτων. Επίσης σημαντικό είναι ότι λόγω της χρήσης πρώτων υλών γεωργικής προέλευσης, μειώνεται η έκλυση αερίων που συντελούν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η κύρια, όμως, χρήση αυτής της σακούλας είναι η περισυλλογή οργανικών υπολειμμάτων που προορίζονται για κομποστοποίηση. Δηλαδή: αφού πετάξουμε στην ανακύκλωση τα απορρίμματα που ανακυκλώνονται, τα υπόλοιπα οικιακά απορρίμματα είναι στην πλειοψηφία τους οργανικά (υπολείμματα τροφών). Αυτά τοποθετούνται σε αυτές τις σακούλες και πετιούνται σε ειδικό κάδο κομποστοποίησης. Οι κάδοι αυτοί συλλέγονται και καταλήγουν σε εργοστάσιο επεξεργασίας κομπόστ, όπου παράγεται πρώτης τάξεως βιολογικό λίπασμα. Κάτι που προς το παρόν δεν γίνεται στην Ελλάδα, αφού η χώρα μας έχει μείνει στην εποχή των ΧΥΤΑ.
Δεδομένου ότι οι σακούλες από άμυλο έχουν αισθητά μεγαλύτερο κόστος από τις κοινές πλαστικές σακούλες, εμφανίστηκε στην αγορά μια φθηνή λύση, αυτής της πλαστικής αυτοδιασπώμενης σακούλας. Αυτές οι σακούλες είναι κατεξοχήν πλαστικές και οφείλουν την αυτοδιάσπασή τους σε ένα πρόσθετο. Το πρόσθετο αυτό συνήθως εμπεριέχει βαρέα μέταλλα που βοηθούν στην διάσπαση του πλαστικού. Λόγω αυτού του πρόσθετου, οι σακούλες αυτοδιασπούνται πλήρως μέσα σε περίπου 70 ημέρες. Με μια σημαντική διαφορά: το πλαστικό, μη ορατό πια από το μάτι, απορροφάται από τον υδάτινο ορίζοντα και τα χώματα για να καταλήξει στην τροφική αλυσίδα. Μάλιστα, στις σακούλες αυτές μπορεί να αναγράφεται ότι «…αν κακώς αφεθεί στο περιβάλλον, έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής…, καθώς διασπάται και γίνεται τροφή για μικροοργανισμούς, όπως γίνεται με όλα τα φυσικά απόβλητα π.χ. ξύλα, φύλλα, κλαδιά». Ο σύνδεσμος european-bioplastics σε σχετικό δελτίο τύπου (Βερολίνο 06 Ιουνίου 2005), με τίτλο «οι σακούλες από αυτοδιασπώμενο πολυαιθυλένιο είναι απειλή για την υγεία και το περιβάλλον», αναφέρει ότι: «…το αποτέλεσμα του διασπασμένου πλαστικού μπορεί να συσσωρευθεί στη φύση και να ενσωματωθεί με τα ζώα και τα φυτά… κανένα από αυτά τα προϊόντα δεν έχει την πιστοποίηση κομποστοποίησης EN 13432». (Πηγή: http://www.european-bioplastics.org/media/files/docs/en-pub/050606_IBAW_PR_Degradable_PE.pdf)
Λόγω του ότι ο καθένας υπερασπίζεται το προϊόν του, θα βρείτε πολλές αντιρρήσεις και γνώμες που υπεραμύνονται των αυτοδιασπώμενων πλαστικών. Η έκταση του πρόβληματος του πλαστικού είναι ανησυχητική. Ο ωκεανογράφος Charles Moore, ανακάλυψε την «πλαστική σούπα». Η «πλαστική σούπα» είναι μια μάζα από πλαστικά σκουπίδια η οποία κινείται στον Eιρηνικό Ωκεανό και έχει το διπλάσιο μέγεθος της ηπείρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η «πλαστική σούπα» επιπλέει λίγο πιο κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, δεν φαίνεται από τους δορυφόρους και γίνεται ορατή μόνο από τα απόνερα των πλοίων. Ο καθηγητής David Karl, ωκεανογράφος στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, επισημαίνει ότι τα πλαστικά των τελευταίων 50 χρόνων είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά. Κάθε μικρό κομματάκι πλαστικού που παρασκευάστηκε μέσα στα τελευταία 50 χρόνια βρίσκεται εκεί όπου πετάχτηκε. Το πλαστικό, πιστεύεται ότι αποτελεί το 90% των σκουπιδιών που επιπλέουν στους ωκεανούς. Το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ενωμένων Εθνών εκτίμησε ότι το 2006 κάθε τετραγωνικό μίλι ωκεανού θα περιέχει 46.000 κομμάτια από πλαστικό που επιπλέει. Ο Dr Eriksen, καταλλήγει: «ότι υπάρχει στον ωκεανό, υπάρχει στα ζώα και καταλήγει στο πιάτο μας. Είναι τόσο απλό».
Επιστρέφοντας στο θέμα της σακούλας, επειδή όπως λέει και η διαφήμιση «αυτή η σακούλα είναι μέρος της ζωής μας», σκεφτείτε μόνο ότι κάθε φορά που θα τρώτε μια ντομάτα, αυτή θα έχει και κάποιο ποσοστό… σακούλας. Ας είμαστε επιφυλακτικοί όταν βλέπουμε εύκολες λύσεις σε δύσκολα προβλήματα. Η πάνινη τσάντα, άλλωστε, είναι και στύλ!
Ναταλία
Την εκδήλωση οργάνωσαν
η Οικολογική Κίνηση Δροσιάς και η Επιτροπή Περιβάλλοντος Αγ. Στεφάνου.
Ομιλητές ήταν οι:
Πολυξένη Νικολοπούλου-Σταμάτη, Ιατρός, Καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής Αθηνών
Βασιλίκα Σαριλάκη, Δημοσιογράφος, Οικολογική Κίνηση Δροσιάς
Δρ. Σοφία Γούναρη, Γεωπόνος PhD, Iνστιτούτο Κτηνιατρικών Ερευνών Αθηνών, ΕΘΙΑΓΕ
Πάνος Β. Πετράκης, Εντομολόγος, Ερευνητής Ινστιτούτου Δασικών, Μεσογειακών Οικοσυστημάτων, ΕΘΙΑΓΕ
Γιώργος Μπάλιας, Δικηγόρος, ειδικευμένος στο περιβαλλοντικό δίκαιο
Από την έρευνα της Βασιλίκα Σαριλάκη:
«Στον Αγ. Στέφανο είναι καταγεγραμμένα 18.000 προσβεβλημένα πεύκα, μετά έρχεται το Μαρούσι και μετά η Πεντέλη σε αριθμό προσβεβλημένων πεύκων.»
«…Τα εντομοκτόνα εκτός από επικίνδυνα για την υγεία δεν είναι καν αποτελεσματικά, αφού κάνουν τα εναπομείναντα έντομα ανθεκτικότερα και δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο όπου χρειάζονται όλο και πιο ισχυρά εντομοκτόνα χωρίς να υποχωρεί η προσβολή.
Αντίθετα, η απομάκρυνση των ξεραμένων κλαδιών, το πλύσιμο με νερό και βούρτσα και ο ψεκασμός με μίγμα από νερό, ελάχιστο -0,18%- πράσινο σαπούνι (που πνίγει αναπνευστικά το έντομο) και προαιρετικά ελάχιστο -0,18%- πετρέλαιο (για γαλακτοματοποίηση του μίγματος-δημιουργία φιλμ επικάλυψης ) είναι μέχρι σήμερα η μόνη εναλλακτική μέθοδος (βλ. στο τέλος σελίδας) καταπολέμησης διεθνώς με πολύ καλά αποτελέσματα χωρίς να κάνει το έντομο ανθεκτικότερο ούτε να εξαφανίζει τους φυσικούς του εχθρούς. Αν προστεθεί μάλιστα και ταινία («εντομολογική κόλλα», που διατίθεται σε ειδικά σημεία πώλησης), στο κορμό του δένδρου μετά την επέμβαση έχουμε ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα. Στόχος δεν είναι η πλήρης εξάλειψη του εντόμου αλλά η επαναφορά της φυσικής ισορροπίας»
Το ολοκληρωμένο κείμενο της έρευνας της Βασιλίκα Σαριλάκη μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα της Οικολογικής Επιθεώρησης: http://www.oikologos.gr/News2008/0468.html
Πολυξένη Νικολοπούλου-Σταμάτη, Ιατρός, Καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής Αθηνών
Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έδωσε την άδεια για τη χρησιμοποίηση επτά σκευασμάτων για ψεκασμούς πεύκων σε κατοικημένες περιοχές (Insegar, Applaud, Admiral, Triona, Saf-T-side, Χελλόνα και Savona). Εξ αυτών το Insegar έχει ήδη απαγορευθεί από το ΣτΕ ως καρκινογόνο μετά την προσφυγή της κας Νικολοπούλου. «Είναι σοβαρές οι επιπτώσεις από τη χρήση φυτοφαρμάκων: Καρκίνοι, ενδοκρινολογικές παθήσεις, αλλεργίες, αναπνευστικά και άλλα προβλήματα συνδέονται άρρηκτα με τα εντομοκτόνα και με το βομβαρδισμό μας από κάθε λογής χημικά. Οι ψεκασμοί με επικίνδυνα φυτοφάρμακα προκαλούν καρκινογενέσεις, αλλεργίες, επιβάρυνση αναπνευστικών νόσων, και κυρίως λευχαιμίες, με μη- Hodgkin λεμφώματα». «Είναι γεγονός ότι με την αδειοδότηση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, η οποία είναι παράνομη, άνοιξε μια τεράστια υπόθεση στον τομέα των ψεκασμών. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει μηχανισμός ελέγχου, κανένας δεν ελέγχει τις ιδιότητες των φαρμάκων και τις ουσίες με τις οποίες γίνονται οι ψεκασμοί».
Δρ. Σοφία Γούναρη, Γεωπόνος PhD, Iνστιτούτο Κτηνιατρικών Ερευνών Αθηνών, ΕΘΙΑΓΕ
«Επιστημονικά ατεκμηρίωτη παραμένει η υπόθεση ότι η νέκρωση των πεύκων οφείλεται στη «βαμβακάδα», είπε η κ. Γούναρη, ενώ όπως έχει αναφέρει και στο παρελθόν, «δεν υπάρχει καμία επιστημονική αναφορά δημοσιευμένη σε κάποιο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό, η οποία να αποδεικνύει ότι το Marchalina hellenica είναι ή δεν είναι υπεύθυνο για την νέκρωση των πεύκων. Απλά δεν το ξέρουμε. Δόθηκαν χρήματα, όχι για το αίτιο, αλλά για τα φάρμακα. Αντί, δηλαδή, η πολιτεία να χρηματοδοτήσει έρευνα σχετικά με το αν η βαμβακίαση είναι υπεύθυνη για τη νέκρωση των δέντρων, προτίμησε τελικά να χρηματοδοτήσει πιλοτικά προγράμματα ψεκασμών.»
«Στις αναφορές υπέρ του εντόμου συγκαταλέγεται αυτή της Viala το 1907, που αναφέρεται παραπάνω, του Gurkan, (1989) ότι το συγκεκριμένο έντομο δεν προκαλεί εξασθένηση των δέντρων, του Καϊλίδη (1965) ότι δεν βλάπτει το πεύκο. Οι αναφορές «κατά» του εντόμου είναι πάρα πολλές και πολύ πρόσφατες κατά ένα περίεργο τρόπο. Η διαφορά τους είναι ότι ενώ οι πρώτες είναι δημοσιευμένες σε επιστημονικά περιοδικά, τις δεύτερες μπορείς να τις βρεις αποκλειστικά στον ημερήσιο τύπο. Τον τελευταίο καιρό πολλές συναντήσεις ιδιαίτερα σε δήμους γίνονται, όπου «ειδικοί επιστήμονες ανακοινώνουν αποτελέσματα των επιστημονικών τους ερευνών, που αποδεικνύουν ότι το Marchalina hellenica είναι υπεύθυνο για την νέκρωση των πεύκων».
«Ας βάλουν συνεργεία σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο να ξεπλύνουν με νερό υψηλής πίεσης τα δέντρα, ας κόψουν τα νεκρά κλαδιά, ας καθαρίσουν το έδαφος, έτσι ώστε να ανασάνουν τα ταλαιπωρημένα δέντρα. Και φυσικά οι τεχνικές υπηρεσίες των δήμων που αναλαμβάνουν το σχεδιασενέργεια – για να ζήσουν ιδιαίτερα στο ιδιαίτερα επιβαρημένο περιβάλλον της πρωτεύουσας.»
«Τα δάση της Αττικής έχουν περιοριστεί πολύ από το 1907. Τα πεύκα στον αστικό ιστό της πρωτεύουσας αντιμετωπίζουν προβλήματα, πολλά νεκρώνονται. Οφείλεται όμως αυτό στο έντομο; Ή στις πυρκαγιές, στην καταπάτηση, στην άλογη και χωρίς σχεδιασμό επέκταση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, στην έλλειψη σχεδιασμού προστασίας των δασών από τις κλιματολογικές αλλαγές, στη χρησιμοποίηση και των πεύκων προς άγρα ψήφων. Ανεξέλεγκτα χωρίς σχεδιασμό «φυτεύονται» για να «καλλωπίσουν» το χώρο και μετά ξεχνιόνται. Δέντρα που οι ρίζες τους πακτώνονται με μπετόν, που φυτεύονται απλώς για να παίξουν το ρόλο της τέντας στις μεταμοντέρνες παιδικές χαρές των αναβαθμισμένων προαστίων. Οι αντιδράσεις λοιπόν των κατοίκων του λεκανοπέδιου τα τελευταία χρόνια ενδύθηκαν με επιστημονικό μανδύα!»
«Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι πληθυσμοί του εντόμου στα δέντρα της Αθήνας είναι παραπλήσιοι με τους αντίστοιχους πληθυσμούς στα δάση της Χαλκιδικής. Γιατί τότε τα δέντρα στην Χαλκιδική δεν νεκρώνονται; Αυτό είναι το ερώτημα που θέλει διερεύνηση και όχι η μέθοδος ψεκασμού των δέντρων. Αυτοί που υπεραμύνονται την αναγκαιότητα των ψεκασμών μου θυμίζουν πολύ τους υπέρμαχους των οικισμών και των αναψυκτηρίων μέσα στα δάση με πρόσχημα την προστασία των δασών από τις φωτιές…»
Aποσπάσματα από το κείμενο «Marchalina hellenica ή «βαμβακάδα» των πεύκων, μύθος και πραγματικότητα» της Δρ. Γούναρη, στα οποία και αναφέρθηκε στην προχθεσινή εκδήλωση. Αναζητήστε το πλήρες κείμενο, είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον, στην ηλ. διεύθυνση: www.philodassiki.org/static/data/greek/gounarisview2.pdf
Πάνος Β. Πετράκης, Εντομολόγος, Ερευνητής Ινστιτούτου Δασικών, Μεσογειακών Οικοσυστημάτων, ΕΘΙΑΓΕ
«Η κόλλα πιάνει λίγα έντομα, αλλά και φυσικούς εχθρούς του εντόμου. Με τις κόλλες δεν κάνουμε σχεδόν τίποτα, γιατί λίγα έντομα κατεβαίνουν. Φανταστείτε ότι και μια Marchalina να μείνει στα κλαδιά, μπορεί να έχει από 100 έως 600 αυγά… Τα σκευάσματα του Υπουργείου δεν έχουν αποτέλεσμα. Όσον αφορά στο tetrastop, είναι ένα σκεύασμα που μπλοκάρει τους νευρικούς διαβιβαστές των εντόμων. Δεν έχει αιθέρια έλαια, όπως λένε…. Όμως, εδώ μιλάμε για φυσικά οικοσυστήματα, όχι για καλλιέργειες —οικοσυστήματα που τα έχετε καταστρέψει και εσείς οι ίδιοι, παλιά θυμάμαι έβλεπα δάσος περνώντας από τον Αγ. Στέφανο, τώρα βλέπω πάλι δάσος, αλλά από βίλες. Όλα τα σκευάσματα έχουν δημιουργηθεί για καλλιέργειες, γι αυτό δεν κάνουν. Επίσης, δεν ξέρουμε τι σκοτώνουμε με αυτά. Σκοπός είναι να μην βλάψουμε τους φυσικούς εχθρούς. Για παράδειγμα, ο Καμποδενδροβάτης, ένα μικροσκοπικό πουλί και φυσικός εχθρός της Μασσαλίνας τείνει σήμερα να εξαφανιστεί…. Στην Αττική είναι έτσι κι αλλιώς διαταραγμένο το περιβάλλον…»
Γιώργος Μπάλιας, Δικηγόρος, ειδικευμένος στο περιβαλλοντικό δίκαιο
«Tα φυτοφάρμακα που διατίθονται για την αντιμετώπιση του προβλήματος δεν έχουν ελεγχθεί πλήρως βάσει κοινοτικού δικαίου. Ο Υπουργός ενέκρινε αυτά τα απαγορευμένα από την ευρωπαϊκή ένωση φυτοφάρμακα, τα όποια ήταν σκευάσματα προορισμένα για άλλη χρήση (για καλλιέργειες) και όχι για αστικές περιοχές. Έτσι, από πρόβλημα περιβάλλοντος αντιμετωπίζουμε και πρόβλημα δημόσιας υγείας.»
Το παρακάτω υλικό είναι ό,τι πιο οικολογικό υπάρχει μέχρι στιγμής, όπως μας επιβεβαίωσε ο αναπλ. καθηγητής του Τμήματος Φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Δρ. Β. Ρούσσης. Έχει δοθεί από εμπειρογνώμονες του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών, (δρ Πάνος Πετράκης, ερευνητής του Eργαστηρίου Eντομολογίας του Iνστιτούτου Mεσογειακών Δασικών Oικοσυστημάτων του EΘIAΓE)
Υλικά
Σε 17 lt νερό βρύσης (1 τενεκές λαδιού) , προσθέτουμε:
30 ml πετρέλαιο (½ φλιτζάνι του καφέ ) και
30 ml πράσινο σαπούνι πλυντηρίου σε μορφή νιφάδων (flakes).
To παραπάνω μίγμα διαλύεται ως εξής:
Σε ένα μπουκάλι 1.5 lt (π.χ. από coca cola) προσθέτουμε ένα ποτήρι –κατά προτίμηση ζεστό– νερό, τα 30 ml πετρέλαιο και τα 30 ml πράσινο σαπούνι. Τα αναμιγνύουμε χτυπώντας* τα και προσθέτουμε το γαλακτώδες μίγμα στα 17 lt νερού. *Το μίγμα δεν διαλύεται εύκολα στο νερό, γι’ αυτό είναι καλύτερα να το αφήσετε μερικές ώρες στο μπουκάλι, να το ξαναχτυπήσετε και να επαναλάβετε αυτή τη διαδικασία μέχρι να γίνει ένα γαλακτώδες μίγμα.
Τρόπος εφαρμογής:
Με ψεκασμό –όχι απαραίτητα υψηλής πίεσης– ψεκάζουμε τα πεύκα, ώστε να διαβρωθούν οι «βαμβακάδες» στον κορμό. Χρησιμοποιούμε στα σημεία που μπορούμε σκούπα/βούρτσα για καλύτερη απομάκρυνση των ωόσακκων. Προσέχουμε να μην παρασύρονται ωόσακκοι ή και βαμβακομάζες από το νερό του ψεκαστικού.
Προφυλάξεις:
Ο Δήμος Αγ. Στεφάνου ανακοίνωσε πως διαθέτει δασοπόνο, την κ. Ιωσηφίδου Σοφία, στην οποία μπορείτε να απευθυνθείτε σχετικά με το πρόβλημα της βαμβακίασης, στο τηλέφωνο 213 20 30 600.